Jæja, ég ætla að bregða aðeins útaf vananum. Mér hefur verið tjáð að þessi síða mín sé nú kannski einum of einhæf (hef samt fengið yfir 100 jákvæð email sko) svo ég ætla að fjalla örlítið um hreint út sagt frábæra mynd sem ég fór á í bíó í gær.

Á meðan meginþorri bíógesta streymir á lágmenningarmyndir um gráa fiðringinn, geðveikan geðlækni og einhverja hringaguðamynd (lord of the rings?) ákvað ég að skella mér á mynd sem hefur ekki farið mikið fyrir, House of Sand and Fog.

Það er erfitt að koma orðum að því um hvað hún fjallar – á yfirborðinu er hún um hús nokkuð og baráttu um eignarréttinn yfir því (sem hljómar eins og námskeið fyrir fasteignasala) en hún hefur hins vegar miklu meiri óáþreifanlegan sögurþráð og er mun áhugaverðari en lýsingin gefur til kynna.

Ég hafði lesið talsvert um hana og leyfði mér því að gera þó nokkrar væntingar til hennar og varð alls ekki fyrir vonbrigðum. Öll umgjörð – tónlist, kvikmyndataka, klipping o.s.frv. – er til fyrirmyndar en umfram allt stendur afburðarleikur lykilpersónanna uppúr. Jennifer Connelly, Ron Eldard og nýliðinn Shohreh Aghdashloo standa sig öll frábærlega, en Ben Kingsley, í hlutverki íranska ofurstans Behrani er hreint út sagt stórkostlegur. Túlkun hans á manninum sem lendir milli steins og sleggju gerir myndina áþreifanlega – ég finn sjaldan til með kvikmyndapersónum en hann náði svo sannarlega til mín. Það kemur því kannski ekki á óvart að hann skuli vera tilnefndur til Óskarsverðlauna fyrir þetta hlutverk sitt (Shohreh Aghdashloo er einnig tilnefnd sem besta aukaleikkona og James Horner fyrir bestu tónlist).

Ef telja ætti upp einhverja galla mætti líklega helst finna að henni að hún er í hægara lagi (sem poppkornskynslóðin sættir sig illa við). Vissulega er hún öðruvísi en mainstream-myndirnar en ég tel það henni til tekna að þessu sinni, þótt einhverjir gætu talið hana plebbalega.

Niðurstaða: Frábær mynd sem skilur eitthvað eftir sig. Skipar sér á stall með myndum á borð við Requiem for a Dream og In the Bedroom.

3,5 stjörnur af 4 mögulegum.