Ég hef séð ljósið! Var að kynna mér líka þessa þvílíku snilld. Eruð þið tilbúin? Alveg viss? ….28 klukkustunda dagur!

Í fyrstu afskrifaði ég þetta eins og hverja aðra vitleysu. En svo fór ég að reikna… Hver hefur ekki pirrað sig á því hversu stuttur dagurinn er – maður vaknar, fer að vinna, étur og svo er dagurinn búinn. Síðan brunar helgin framhjá manni.

Ef að dagurinn væri 28 klukkustundir þá þyrfi ekki að breyta vikunni neitt. Í stað sjö 24 klst daga væri nú um að ræða sex 28 klst daga (hvoru tveggja 168 klst). Vinnuvikan væri ennþá 40 klst hjá venjulegu fólki – að vísu myndi maður vinna fjórum sinnum 10 klst, í stað fimm sinnum 8 klst. Þar sem ég vinn fimm sinnum 10 klst á sumrin, þá get ég staðfest það, að 10 klst vinnudagur er ekkert hrikalegur, sérstaklega ef um einungis fjóra í viku væri að ræða. Sá tími sem fer í að ferja sig í vinnuna á 5. deginum myndi því sparast. Síðan þegar komið væri heim eftir vinnudaginn hefði maður enn meiri tíma til að sinna áhugamálunum sínum og/eða svefni. Þetta má sjá á meðfylgjandi mynd (á henni er gert ráð fyrir 2 klst per dag í hreinlætisaðgerðir, át, akstur og klósettferðir).

Helgin myndi líka breytast. Í staðinn fyrir að vera eingöngu 2/7 = 28,6% af vikunni yrði hún nú 2/6 = 33,3% af vikunni. 56 klukkustunda helgi hljómar líka mun betur en 48 klukkustunda helgi. Og kostirnir eru svo sem margfalt fleiri: Daglegum, leiðigjörnum verkefnum þyrfti nú að sinna sjaldnar í viku hverri – til dæmis mætti reikna með að átmynstur fólks myndi stórlega breytast enda nú um 6 kvöldmáltíðir að ræða í viku hverri. Ef að ALLIR myndu taka þetta kerfi upp, þá myndi umferðarmengun vegna umferðarhnúta sem myndast vegna vinnuferða fólks á morgnana og kvöldin dragast saman um 20%, enda einungis um 4 vinnudaga að ræða. Og svo rúsínan í pylsuendann – allir dagar yrðu mismunandi. Það er algjör steinaldarhugsanaháttur að halda að dagurinn verða að fylgja sólarganginum (sem hann gerir meira að segja ekki alltaf á okkar ástkæra landi). Með þessu móti hefði hver dagurinn sinn eigin karakter. Á meðan þriðjudagsmorgnar yrðu bjartir og í takt við sólarupprásina myndu föstudagsmorgnarnir hefjast 12 klukkustundum síðar en vanalega. Þegar föstudagsvinnudeginum væri lokið væri sólin því að koma upp og allar dagurinn fyrir stafni.

Vissulega yrði erfitt að breyta þessu á heimsvísu, en álíka hlutir hafa nú verið gerðir. Hver man til dæmis ekki eftir því þegar við tókum okkur saman og bættum einum degi inn í almanaksárið? Þetta er alveg að gera sig sko.

Þetta var fyrirsögn á grein í DV um stjórnmáladag ungs fólks. Get ekki sagt annað en að þeir hafi hitt naglann á höfuðið. Dagurinn hófst með málþingi þar sem þrjú málefni voru tekin fyrir: Innflytjendamál, ríkisstyrkt menning og hvort banna eigi kaup á vændi. Ég var einn af þrem sem ákvað þessi málefni og voru innflytjendamálin líklega dálítil mistök, svona eftir á að hyggja, enda voru allir sammála um þau. Hundleiðinlegt. Umræðurnar um menninguna og vændið voru öllu líflegri en ræðumennirnir skiptust í tvær fylkingar í báðum málunum: Sjallar gegn rest. Reyndar fannst mér dáldið fúlt að við í UF hefðum ekki verið á móti því að banna kaup á vændi… við í frjálslynda armi Ungra frjálslyndra erum hins vegar í minnihluta og þurfum að sætta okkur við að láta í minni pokann fyrir íhaldsmönnunum í flokknum. Fussum svei.

Eftir málþingið var gert hlé á dagskránni og hófst kvöldskemmtunin uppúr klukkan 20.30 með skákkeppni. Ég var fulltrúi UF og hafnaði í 3ja sæti, sem var svo sem ásættanlegt. Eftir þetta upphófst mikil eyðsla á barnum (sem ungir námsmenn stunda grimmt) og skemmtu flestir sér konunglega… að minnsta kosti virtist stríðsöxin hafa verið grafin tímabundið. Límmiðar okkar í UF “Ég er ung(ur) og frjálslynd(ur)” vöktu mikla kátínu og dreifði ég þeim í gríð og erg þegar líða fór á kvöldið.. í flestum tilvikum vissi fólk ekki af því að það hefði verið límt á það… það var mjög skondið að rekast á það fólk niðrí bæ 1-2 klukkustundum síðar, ennþá með límmiðann á sér :o) Svona á sko að bera út boðskapinn!

Það var hins vegar ýmislegt sem vakti athygli mína, sérstaklega hvað fólkið sem er saman í ungliðahreyfingum hinna flokkanna er líkt innbyrðis. Tökum dæmi:

Sjallastrákarnir voru vel flestir í bláum plain gallabuxum, girtum langt uppí rass, plain skyrtu og jakkafatajakka. Sjallastelpurnar voru af skornum skammti. Saman voru þau síðan öll hæfilega vatnsgreidd og hrokafull.

Vinstri græningjarnir voru spes hópur. Maður hafði það á tilfinningunni að þau væru öll úr MH enda klæðaburðurinn mjög sérstakur. Þau áttu það sameiginlegt að vera öllu þröngsýnni en sjallarnir og skildu alls ekki neinar af röksemdafærslum þeirra sem voru ósammála þeim. Það er nú samt ekki annað hægt en að hafa gaman af þeim.

Frammararnir voru vel flestir nokkuð durgslegir. Fúlskegg var algengt, sem og gamaldags blússur á stelpunum. Þeir tóku skákkeppnina öllu alvarlegri en hinar fylkingarnar og sendu einhvern svakalegan flugumann í keppnina… þeir fá skamm í hattinn fyrir slíkt.

Og svo loks voru það jafnaðarmennirnir. Það var að vísu áberandi sundurleitur hópur, sem við fyrstu, aðra og þriðju sýn átti lítið sameiginlegt. Kannski helst það að þeir voru allir vel hressir… það er ágætt.

Þakka þeim samt öllum fyrir skemmtilegt kvöld og vona að þetta verði endurtekið sem fyrst….

Með óskum um gott gengi í öllum prófum og lífinu sjálfu,
Aggi

Ég dáist af fólki sem hefur endalaust úthald í að blogga. Ég dáist líka af fólki sem er alltaf 100% visst um hvort eigi að skrifa af eða að… leita að, dást af… ég ruglast alltaf á þessu. Undanfarnir dagar hafa verið nokk andgiftarlausir – mér finnst hins vegar leiðinlegt til þess að hugsa að fólk sé að koma aftur og aftur á síðuna mína og sjá alltaf sama gamla efnið. Það gengur náttúrulega ekki.

Síðasta kvikmyndakvöld var í höndum Gumma. Ég bjóst við klassískri stórmynd, enda Gummi vanur að koma með slíkar myndir, en nei… hann ákvað að koma með mynd sem honum þótti mjög fyndin þegar hann var yngri – Lt. Robin Crusoe frá 1966 með Dick van Dyke í aðalhlutverki (fyrir flesta væri nú nóg að heita bara Dick eða bara Dyke… þvílíkt einelti sem hann hefur lent í!). Til að gera langa sögu stuttu þá var þessi mynd vægast sagt alveg hræðileg. Hver vitleysan eltir aðra og í rauninni ekkert jákvætt við þessa mynd. Api einn var svona semi-fyndinn (apar eru alltaf fyndnir í bíómyndum) og síðan var einhver hysterískur höfðingi sem minnti einna helst á Marlon Brando á sýru nokkuð skondinn… en það hefur örugglega verið alveg óviljandi. Við skulum vona að þetta endurtaki sig ekki, Guðmundur.

Ykkur til gamans ætla ég að láta listann yfir þær myndir sem við drengirnir höfum tekið á kvikmyndakvöldunum okkar fylgja með… stefnan var sett á það upphaflega að leigja myndir sem væru annaðhvort klassískar eða öðruvísi… það hefur gengið svona sæmilega. Að sjálfsögðu látum við einkunnir fylgja með – fjórar stjörnur eru hæsta einkunn og feitletraða nafnið hverju sinni gefur til kynna hver tók myndina.

Videokvöldin:

1. Miðvikudagurinn 23.07.03 – Dr. Strangelove or: How I stopped worrying and love the bomb. (1963)

Aggi: ***
Andri: ***
Gummi: ***
Maggi: ***
Samtals: 12 stig

2. Þriðjudagurinn 05.08.03 – Delicatessen (1991)

Aggi: **
Andri: **
Gummi: **
Maggi: * ½
Samtals: 7,5 stig

3. Mánudagurinn 18.08.03 – Bonnie and Clyde (1968)

Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: ** ½
Maggi: ***
Samtals: 10,5 stig

4. Mánudagurinn 25.08.03 – The Natural (1984)

Aggi: ** ½
Andri: **
Gummi: **
Maggi: ** ½
Samtals: 9 stig

5. Mánudagurinn 01.09.03 – The Bridge Over River Kwai (1957)

Aggi: ***
Andri: ** ½
Gummi: ***
Maggi: *** ½
Samtals: 12 stig

6. Fimmtudagurinn 11.09.03 – Some Like it Hot (1959)

Aggi: ***
Andri: ***
Gummi: ***
Maggi: ***
Samtals: 12 stig

7. Fimmtudagurinn 19.09.03 – Lawrence of Arabia (1962)

Aggi: ***
Andri: ** ½
Gummi: ***
Maggi: ** ½
Samtals: 11 stig

8. Fimmtudagurinn 25.09.03 – The Third Man (1949)

Aggi: **
Andri: **
Gummi: **
Maggi: ** ½
Samtals: 8,5 stig

9. Fimmtudagurinn 2.10.03 – Harold and Maude (1971)

Aggi: ** ½
Andri: **
Gummi: **
Maggi: ** ½
Samtals: 9 stig

10. Fimmtudagurinn 16.10.03 – Seven Samurai (1956)

Aggi: **
Andri: **
Gummi: * ½
Maggi: ** ½
Samtals: 8 stig

11. Fimmtudagurinn 23.10.03 – The Great Escape (1963)

Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: ***
Maggi: **
Samtals: 10 stig

12. Fimmtudagurinn 30.10.03 – The Sting (1973)

Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: ** ½
Maggi: ***
Samtals: 10,5 stig

13. Fimmtudagurinn 14.11.03 – Cidade de Deus (City of God, 2002)

Aggi: ****
Andri: ***
Gummi: ***
Maggi: *** ½
Samtals: 13, 5 stig

14. fimmtudagurinn 27.11.03 – Irreversible (2002)
Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: * ½
Maggi: ** ½
Samtals: 9 stig

15. fimmtudagurinn 08.01.04 – Human Nature (2001)
Aggi: ***
Andri: ***
Gummi: ***
Maggi: ***
Samtals: 12 stig

16. fimmtudagurinn 15.01.04 – Salvador (1986)
Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: ** ½
Maggi: ** ½
Samtals: 10 stig

17. fimmtudagurinn 29.01.04 – Spartacus (1960)
Aggi: ** ½
Andri: ** ½
Gummi: ***
Maggi: ***
Samtals: 10 stig

18. fimmtudagurinn 11.03.04 – Dirty Pretty Things (2002)
Aggi: ** ½
Andri: ***
Gummi: ** ½
Maggi: ** ½
Samtals: 10,5 stig

19. fimmtudagurinn 18.03.04 – Lt. Robin Crusoe (1966)
Aggi: ½
Andri: *
Gummi: * ½
Maggi: ½
Samtals: 3,5 stig

  Við United-menn megum muna okkar fífil fegurri. Heldur betur. Tímabilið sem nú er farið að styttast heldur mikið í annan endann hefur verið mjög slappt og man ég eiginlega ekki eftir liðinu svona andlausu og krappí. Ég veit ekki hverju skal kenna um. Beckham og Veron voru nottla seldir fyrir leiktíðina og prumphænsni á borð með Kleberson og Djemba-Djemba fengin í staðinn – það er augljósasta ástæðan. Síðan stal Chelsea náttúrulega stjórnarformanninum í brjálaða kaupæðinu sínu… Real Madrid stal Quieros aðstoðarþjálfara… Ferdinand fíaskóið tók sinn toll… meðalmennirnir Butt, Brown, Fortune og Fletcher spila leik eftir leik… Solskjaer og Scholes meiddir meiri hluta leiktíðarinnar… þetta hefur semsagt verið alveg glatað frá A til Ö.

Nú ber ég hins vegar þá von í brjósti að Ferguson muni henda meðalmönnunum, fjárfesta í góðum aðstoðarþjálfara og fá einhverja almennilega menn í þetta lið… Held að það væri fínt að fá eins og eitt stykki varnarmann og annað stykki miðjumann. Eftir 4-1 tap gegn erkifjendunum í Man City hlýtur þetta lið að fatta að það er eitthvað mikið að…

Annars birti ég hér með niðurstöður fótboltakönnunarinnar. Þær ættu ekki að koma neinum á óvart – aðdáendur Man Utd eru tryggir liði sínu, jafnvel þótt á móti blási. Reyndar getur maður ekki annað en dáðst af aðdáendum Liverpool… það er allavegana annað hvort heimska eða hetjudáð að halda með því liði. Af einskærri minnimáttarkennd skopskældi ég nöfn flestra liðanna – fékk ábendingu um að ég væri minni maður fyrir vikið og biðst því afsökunar hafi ég sært einhvern.

Að lokum læt ég fylgja með mynd af guðinum gamla… Schmeichel að skora jöfnunarmark United í Evrópuleik gegn Rotor Volgograd, að mig minnir. Njótið vel :)

Ég er alltaf að átta mig betur og betur á því að skólagjöld eru lausnin. Maður var dáldið skeptískur á þetta fyrst en síðan fór ég að velta öllum kostunum fyrir mér og held að ég deili því með ykkur, lesendur góðir, hvað þetta er frábær lausn.

Í fyrsta lagi þá verður nottla miklu rýmra um í skólanum. Húsnæðisvandinn er farinn að verða soldið pirrandi, en ég sé það fyrir mér að þetta myndi leysa hann algjörlega. Einhverjar byggingar myndi jafnvel standa ónotaðar og það væri vel hægt að framleigja þær og fá þannig meiri pening fyrir skólann.

Í öðru lagi hefðu námsmenn ekki eins mikinn pening á milli handanna. Þetta myndi leiða til þess að nemendur eyddu minni pening í sukk og svall og yrðu þannig miklu betri námsmenn. Meðaleinkunnin myndi rjúka upp.

Í þriðja lagi, sem er kannski dáldið tengt fyrsta liðnum, myndi maður ekki lenda í neinum bílastæðavandræðum. Það er alveg rosalega pirrandi að mæta í skólann og eiga erfitt með að finna stæði fyrir bílinn sinn. Auðvitað mætti síðan búast við því að það yrði mun rýmra um mann á kaffistofunum og í Bókhlöðunni.

Í fjórða lagi yrði kostnaðarvitund nemenda mun meiri. Ekki nóg með að missa af 1,5 til 2 milljónum í möguleg laun heldur myndu þeir fatta enn betur hvað háskólaganga er mikill lúxus. Kostnaðarvitund hefur aldrei gert neinum manni neitt slæmt.

Í fimmta lagi gæti maður losnað við alla þessa pirrandi samnemendur sína sem eru að basla við að ná endum saman. Það er alveg óþolandi að vinna hópverkefni með fólki sem þarf að vinna með skólanum eða er jafnvel að ala upp börn. Ég held að skólagjöldin myndu redda þessum skríl í burtu.

Í sjötta lagi myndi hagvöxtur rjúka upp úr öllu valdi og ný öld góðæris hefjast. Af hverju er fólk svona mikið á móti því?

Í sjöunda lagi gæti maður farið að gera miklu meiri kröfur til kennaranna. Tíminn minn er svosem ekkert dýrmætur, en þegar ég fer líka að eyða peningum í námið, þá verður maður sko kröfuharður.

Í áttunda lagi yrði skólinn rekinn eins og fyrirtæki, sem er ótvíræður kostur. Nemendur myndu sjá hag sinn í því að kaupa hlutabréf í HÍ, standa sig ýkt vel og sjá arðsemi námsins koma beint í budduna.

Eftir allar þessar breytingar yrði skólinn farinn að fljóta um í peningum, einkunnir roknar uppúr öllu valdi og þjóðfélagið miklu betur statt. Þessi skólagjöld eru alveg málið.

Kallinn hefur bara verið ansi upptekinn síðan á fimmtudaginn… venjubundið kvikmyndakvöld var á fimmtudagskveldinu – Andri kom með prýðisgóða ræmu, Dirty Pretty Things (2002). Hún fjallar um ólöglegan nígerískan innflytjenda í London, sem finnur mannshjarta í klósetti á hótelinu sem hann vinnur á. Eftir það tekur lífið heldur betur nýja stefnu hjá þessum ágæta kalli… prýðileg lágstemmd mynd, sem var tilnefnd til Óskarsverðlauna nú í ár fyrir besta frumsamda handrit. 2,5 stjarna af 4 mögulegum.

Föstudagurinn var öllu líflegri. Landsráðsfundur (ekki landráðs) Frjálslynda flokksins var settur síðdegis á föstudeginum og hlýddi ég þar á prýðilegar ræður formanns xF og UF. Að lokinni dagskrá föstudagsins kíktum við nokkrir á Grand Rokk og héldum þar skákmót Ungra frjálslyndra. Niðurstaðan varð sú að ég, Kristbjörn og Kolli vorum jafnir í 1. til 3. sæti með 8 vinninga af 10. Ég kenni því um að keppinautar mínir voru duglegir að lauma að mér bjórglösum til að slæva dómgreind mína. Það bar árangur og verðum við þrír að klást aftur til að skera úr um það hver verði óumdeildur skákmeistari UF.

Laugardagurinn hófst snemma. Vaknaði hálf þynnkulegur og dröslaði sjálfum mér á málþingið. Ég og Christ bear, Holy son of Bear, vorum búnir að planta okkur í menntamálahópinn og boðuðum við fagnaðarerindi Röskvuliða í Lánasjóðsmálum. Þingmennirnir tóku vel í þetta og er ég nokk kátur með það. Málþingið rann sitt skeið yfir daginn og hlustaði ég af athygli á prýðilegar ræður flokksbræðra minna.

Árshátíð Röskvu var um kvöldið og heppnaðist hún sérdeilis prýðilega vel. Snillingarnir Sólrún, Hrafn, Silja og Sara eiga mikið hrós skilið fyrir það…þrefalt húrra fyrir þeim. Kvöldið gekk þó ekki átakalaust fyrir sig. Grétar veislustjóri taldi sig vera meiri mann með því að niðurlægja mig opinberlega í ræðu sinni. Hann fullyrti að ég væri að ljúga að þeim sem ég sagði að Passion of the Christ hefði átt stærstu opnunarhelgi sögunnar í Bandaríkjunum! Fussum svei. Þegar ölvun hafði svo náð hámarki fór ég að angra Kristínu Laufey og fleiri með leiðinda eldspýtnaþrautum. Sunnudagurinn fór svo í að slæpast, sem og dagurinn í dag. Ætli ég komist ekki upp með þetta lærdómsleysi?

Að lokum vil ég gefa Dabba Kóng og Dóra verðandi Kóng þéttingsfast klapp á bakið. Kúdós. Það er glæsilegur árangur að sjá til þess að við Íslendingar þurfum að hafa nettar áhyggjur af Al Kæta, enda Ísland eitt af sex Evrópuríkjum sem fóru í stríð við Írak í fyrra. Mig grunar lúmskt að þetta hafi allt verið fyrirfram planlagt hjá þeim til þess að sérsveitin hans Bjössa Bjé njóti meiri hljómgrunns en ella. Það er aldrei að vita.

P.S. Fann þessa skemmtilegu mynd á netinu… af einhverjum ástæðum minnir hún mig alveg svakalega mikið á Gumma vin minn.