Jæja, það er allt kolklikk að gera hjá mér! Próf á próf ofan, frjálslyndast til fjandans og svo lánasjóðsfundur hjá SHÍ í ofanálag! Svona er þetta bara… upphrópunum lýkur.

Í sumar mun ég halda áfram vist minni hjá Áltak ehf. Þar mun ég geta setið á rassinum annað slagið og jafnvel fært nokkur blogg inn. Annars er kallinn nú orðinn ritstjóri vefrits! Kíkið endilega á síðuna – hún er nú nokkuð efnisrýr svona rétt til að byrja með, en vaxandi síðu er best að njóta (eða eitthvað).

Jæja, ég sem er mikill aðdáandi hins skringilega – og sérstaklega óþarfs fróðleiks – ætla að birta stöku sinnum sniðugar sögur héðan og þaðan. Ríð á vaðið með einni úr fótboltanum…. hún er að vísu á ensku, vona að þið bjargið ykkar.

Football team wins match by scoring against itself.
It concerns a match played between Barbados and Grenada in cup competition.

Barbados needed to win the game by two clear goals in order to progress to the next round. Now the trouble was caused by a daft rule in the competition which stated that in the event of a game going to penalty kicks, the winner of the penalty kicks would be awarded a 2-0 victory.

With 5 minutes to go, Barbados were leading 2-1, and going out of the tournament (because they needed to win by 2 clear goals). Then, when they realized they were probably not going to score against Grenada’s massed defence, they turned round, and deliberately scored on their own goal to level the scores and take the game into penalties. Grenada, themselves not being stupid, realized what was going on, and then attempted to score an own goal themselves. However, the Barbados players started defending their opponents goal to prevent this.

In the last five minutes, spectators were treated to the incredible sight of both team’s defending their opponents goal against attackers desperately trying to score an own goal and goalkeepers trying to throw the ball into their own net. The game went to penalties, which Barbados won and so were awarded a 2-0 victory and progressed to the next round.

  Ég vaknaði óvenju snemma í morgun. Reis úr rekkju fyrir klukkan tíu, sem ég held að sé laugardagsmet á þessu ári. Settist fyrir framan imbakassann og fór að horfa… fyrst Stundina okkar og síðan leik Man Utd gegn Portsmouth. Portsmouth var reyndar að skora rétt í þessu (1-0) svo þið megið eiga von á því að annars bjartsýnt og kátt blogg breytist í bitursárt múður tæplega hálffimmtugs manns.

Anyways, ég hóf blogghugleiðingar áðan. Betra að hafa eitthvað aðeins skipulagt áður en maður veður út í… bara svo maður ani ekki úr einu í annað. Ég hef líka tekið eftir því að aðsókn á síðuna hefur dregist talsvert saman frá því í mars. Ég skrifa það á þurrleika blogganna minna. En jæja, síðan hefur verið soldið svelt undanfarið svo það er margt sem ég þarf að koma að. Hefst upptalning núna:

1. Það er komin ný skoðanakönnun. Hún endurspeglar þörf mína á viðurkenningu fyrir skrif mín. Hins vegar hef ég I.P. leitartölvu sem fylgist með hverjir greiða mér “neikvæð”-atkvæði. Gjöriði svo vel.

2. Úrslit úrslit úrslit! Jú, 4 af 22 gáta giskað á fjölda Barkley-mynda sem ég á (sirka)… þær eru…. brrrrrr…. hvorki fleiri né færri en 228! Frá blautu barnsbeini var ég heillaður af Barkley kallinum og safnaði ég myndum af honum í gegnum allt NBA myndaæðið… ég efast stórlega að einhver hér á landi eigi svo stórt og myndarlegt safn af þessum stórkostlega leikmanni.

3. Skellti mér í bíó í gær.. og reyndar líka fyrir átta dögum síðan. Sá Runaway Jury í gær, með þeim Gene Hackman, Dustin Hoffman og John Cusack í gær. Bjóst nú ekki við nema einhverri meðalmynd, en strax í byrjun, þegar ég sá að myndin væri gerð eftir bók John Grisham, vissi ég að þetta væri örugglega hin prýðilegasta mynd. Sú varð raunin: Spennandi, skemmtilegt, hnyttið og áhugavert réttardrama, sem er vel þess virði að sjá í bíó. Þrjár stjörnur af fjórum.

Eins og þessi mynd var nú góð, þá var myndin sem ég sá fyrir átta dögum hörmuleg! The Whole Ten Yards er í einu orði sagt: Hrikaleg! Guð minn góður, megi almættið vernda augu ykkar og vit fyrir þessu áreiti sem kallast bíómynd. Mynd sem virðist bara hafa verið gerð til að græða peninga.. því miður er henni að takast það. Einn stjarna af fjórum (fyrir nokkur glott).

4. Salan á bílnum mínum var aprílgabb! Að gefnu tilefni vil ég ítreka þetta, þar sem fjölmargir eru ENNÞÁ að sýna bílnum áhuga. Hins vegar myndi ég hugsanlega íhuga skipti á Mözdunni minni og nýlegum Audi (eða Kawasaki 500cc hjóli).

5. Það fer sjaldnast mikið fyrir frumleikanum hjá mér. Sá helvíti sniðugt kort á bloggi Pésa og ákvað að ég þyrfti líka að setja svona inn hjá mér.

Rauðu löndin eru semsagt þau lönd sem ég hef heimsótt. Eftir að hafa sett þetta upp, sá ég hvað veraldarflakk mitt hefur verið stórlega takmarkað. Held að þetta tileinkist einkum af því að þegar mamma fór til lands sem hún fílaði þá vildi hún bara fara aftur og aftur á sama staðinn… Ég hef því farið 3x til Glasgow, 2x til London og 3x til Florida í fylgd hennar… annars hef ég bara farið í sitthvora ferðina til Danmerkur og Svíþjóðar. Sem er mjög sorglegt, svona þegar ég fer að hugsa um það. En þetta stendur allt til bóta.

6. Við hreingerningar hér á síðunni ákvað ég að henda út öllum linkum á blogg, sem höfðu ekki verið uppfærð á apríl. Þessar aðhaldsaðgerðir eru ætlaðar fyrir ykkur, lesendur góðir. Einnig hef ég ákveðið að taka út dulnefni bloggara og auðkenni hlekkina með nafni og jafnvel í gegnum hvað ég kynntist þeim fyrst. Held að það sé helvíti skemmtilegur fídus.

7. Leikskólar eru ansi skondnar stofnanir. Mamma vinnur á einum slíkum. Fór að rabba við hana um þetta þegar hún reit nafn sitt á blaðsnepil með penna sem var merktur “Hjallastefnan”. Þetta er helvíti fyndinn díll sko… krakkarnir eru aðskildir eftir kynjum og mega ekki leika sér með kynbundið dót (ætli það séu ekki allir með trékubba?)… ég hef náttúrulega ekkert vit á leikskólamálum og þroska barna, en mér finnst þetta svona frekar kjánalegt. Síðan er rúsínan í pylsuendanum eftir: Það þurfa allir að ávarpa alla með “Kæri vinur” eða “Kæra vinkona”, eftir því sem við á… Alltaf! Þegar mamma þarf til dæmis að biðja aðra fóstru um að rétta sér bleyju, þá þarf hún að segja: “Geturðu rétt mér bleyju, kæra vinkona?” Vitiði, ég held bara að þetta hljóti að vera eitthvað djók… örugglega einhver sem hlær sig máttlausan af því að fá fólk til að gera svona vitleysu.

8. Lokaorð. Já, ég held að það sé fínt að ljúka þessu á áttunni. Námið hefur setið á hakanum, meira nú en nokkru sinni fyrr. Aðild mín að hinum ýmsu félögum, sem og almenn leti, mun valda því að námsframvinda mín á þessu vori verður allt annað en ásættanleg. Og í þessum skrifuðu orðum, þá nenni ég ekki að fara læra… þrátt fyrir að ég geri mér grein fyrir nauðsyn þess. Aðferðafræði og Upplýsingatækni eru einkar vitleysislegir áfangar… maður þarf bara að lesa hundruðir af tilgangslausum blaðsíðum til að fatta vitleysuna. Stærðfræði II er svona eins og létt útgáfa af einhverjum stærðfræðiáfanga í verkfræði… of létt til að ég nenni að opna bók í henni (sem mun jafnvel verða fallvaldur minn). Og svo er það Rekstrarhagfræðin. Hún er svo sem ágæt. Fór samt að fletta kennslugögnunum í Samanburðarstjórnmálum (sem er kennt í Stjórnmálafræði) í gær og var alveg heillaður… en hey, grasið er alltaf grænna hinum megin :)

Á lífsleiðinni verður maður oft fyrir áföllum. Lenti einmitt í því áðan þegar ég var að fletta DV í dag. Á forsíðu blaðsins er þessi flennifyrirsögn: “SKILORÐ FYRIR AÐ RÚSTA ANDLITI MANNS”

Gott og vel, svo sem ekkert nýjar fréttir – dómskerfið hefur alltaf verið hálf-bilað. En jæja, fór að lesa lengra og stakk þau augun í aðalmálið… sá sem fékk skilorðið er góðvinur minn, Hrafn Stefánsson! Hann hefur víst verið að ganga berserksgangi um bæinn undanfarin misseri, lemjandi mann og annan, á meðan hann breiðir út pólítískan boðskap sinn. Þetta kemur að sjálfsögðu öllum sem hafa unnið með honum, hvort sem er í Röskvu eða annars staðar í opna skjöldu enda virðist kappinn vera meinlaus með mestu við fyrstu sýn og hið ágætasta ljúfmenni. Ég hef ítrekað reynt að ná á kallinum í dag, en hann er greinilega búinn að slökkva á símanum. Vonandi veistu það, Hrafn minn, að við í Röskvu styðjum þig öll og vonum að þú náir að vinna þig í gegnum þá erfiðu tíma sem framundan eru og náir skjótum bata af þessari ofbeldisfíkn. Hmm… gæti nokkuð verið að það séu fleiri en einn Hrafn Stefánsson á landinu? Neeee, varla.

Í öðrum fréttum er það annars helst að nú stendur yfir undirskriftarsöfnun gegn útlendingafrumvarpinu svokallaða og vil ég hvetja sem flesta til að kynna sér málið vel. Vitaskuld hafa undirskriftarlistar engin áhrif á stjórnmálamenn (eins og Hrafn “krimminal” sagði mér svo oft hérna í den) en almenningsálitið blívar og það er mikilvægt að almenningur geri sér grein fyrir því hvaða afleiðingar þetta frumvarp hefur. Tjékk it out.

Ég hef haldið afmælið mitt hátíðlegt undanfarna tvo daga. Fagnaði þessum merku tímamótum í faðmi fjölskyldu og vina, eins og venjan er, og fór bara nokkuð vel út úr viðskiptunum. Hagfræðineminn setti að sjálfsögðu upp viðskiptaáætlun fyrir herlegheitin og hef ég verið að fara yfir hana í dag og athuga árangurinn.

Kostnaðurinn vegna afmælisveislunnar var þó nokkur. Eldaði ég fyrir afmælisgestina veglegan mat – kartöfluostaköku í forrétt (sem reyndist eitruð), steiktan kjúkling í sítrónu- og rósmarínsósu í aðalrétt og svo loks djöflatertu með bananaís í eftirrétt. Hráefniskostnaðurinn var um það bil 5000 krónur og fórnarkostnaður vegna tímans sem fór í eldamennskuna má áætla um 4000 krónur. Heildarkostnaður var því um 9000 krónur. Vinir og vandamenn brugðust mér þó ekki frekar en fyrri daginn og leystu mig vel út með gjöfum (tekjum). Ekki það að glæsilegar gjafir séu nauðsynlegar til að kæta mig – þær eru þó betri til að fegra bókhaldið. Heildartekjur hef ég áætlað um 20000 krónur, sem er nú með því veglegasta. Eftir að aðrir kostnaðarliðir, á borð við rafmagns- og símakostnað, hafa verið dregnir frá má áætla að hagfræðilegur hagnaður af afmælinu hafi verið um 10000 krónur. Ekki amalegt fyrsta enterprise hjá hagfræðinemanum!

Sérstakar þakkir fær fjölskyldan mín, vinir mínir og mín yndislega kærasta fyrir glæsilegar gjafir.