Ég skellti mér til Eystrasaltslandanna frá 14. til 26. júlí í sumar, eins og sum ykkar kunna að vita. Mér datt í hug að segja aðeins frá ferðinni enda eru þessi lönd frekar fjarlæg Íslendingum, en engu að síður afar áhugaverð. Hér fylgir því 1. ferðasaga ferðarinnar.

—-

Á 4. degi ferðarinnar keyrðum við félagarnir frá Soomaa-þjóðgarðinum í Eistlandi yfir til Palanga á vesturströnd Litháens. Ferðalagið var ansi langt og varð margt áhugavert á vegi okkar. Eitt af því merkilega var Krossahæðin (Kryzu krykz eða eitthvað álíka).

Í upphafi var Krossahæðin minnisvottur um fallna hermenn Litháena – fólk fór þangað og setti upp lítinn kross til að minnast ástvinar. Þetta fór hins vegar að vinda upp á sig og fór fólk hvaðan úr heiminum sem er að mæta á svæðið og skella upp einum krossi og er nú svo komið að krossarnir ná örugglega nokkrum milljónum í tölu! Stórir, litlir, sérsmíðaðir, fjöldagerðir: það eru allar gerðir af krossum þarna sem manni gæti dottið í hug… enda eru nokkrir farandsölumenn alltaf á svæðinu tilbúnir til að selja mann kross.

Þessi staður er rétt fyrir utan alfaraleið, en það væri engu að síður algjörlega vonlaust að finna hann nema maður vissi af honum… Lonely planet kom sér því afar vel í þessu tilviki. Það var alveg þrælmögnuð reynsla að koma þangað… og sjaldan hefur orðtiltækið “Seeing is believing” átt betur við :)

Hvers vegna í ósköpunum er það þannig að þegar tvö almenningsklósett eru hlið við hlið, að þá er annað þeirra merkt sem karlaklósett og hitt sem kvennaklósett? Þetta er til dæmis mjög vinsælt hérna á Háskólasvæðinu. Tökum Bókhlöðuna sem dæmi – tvö nákvæmlega eins klósett sitthvorum megin við stigann… tvö nákvæmlega eins klósett inn af lesrýminu. Samt er annað merkt sem karla og hitt sem kvenna. Ég held að þetta sé útaf einhverri sjúklegri merkiþörf arkitekta – skipulagið þarf að vera svo öfgafullt. Þetta hefur hins vegar EKKERT praktískt notagildi – ég hunsa þessar merkingar og pissa jafnmikið útfyrir á báðum klósettum. Ég set samt setuna alltaf niður… annað væri dónaskapur.

Íslenska kvennalandsliðið í knattspyrnu er að fara leika við það tékkneska úti í Tékklandi núna eftir tvær klukkustundir. Leikurinn er í undankeppni HM2007 og það vill svo skemmtilega til að Ísland trónir á toppi riðilsins síns eftir tvo leiki – ef riðillinn endar svona þá myndi Ísland semsagt eiga í fyrsta sinn fulltrúa á Heimsmeistaramóti í knattspyrnu… frá upphafi.
Maður myndi nú ætla að RÚV, sjónvarp allra landsmanna, sýndi frá leiknum, nú eða SÝN. Nei, svo er nú aldeilis ekki. Þrátt fyrir að allir leikir karlalandsliðsins, þar með talið útileikir gegn Andorra, Lichtenstein og Lúxemburg, eru sýndir þá fá þessar stöðvar sig ekki til þess að sýna toppleiki kvennaliðsins á erlendri grund. Það mætti kannski benda á það í þessu samhengi að kvennaliðið er talið það 17. besta í heiminum í dag, á meðan karlaliðið er einhversstaðar í kringum 100. sæti….(!)
En jæja, ekki nóg með að leikurinn er ekki sýndur í sjónvarpinu, heldur er bikarúrslitaleik karla plantað niður á NÁKVÆMLEGA sama tímanum! Svona rétt til þess að fólk gleymi landsleiknum. Hvað er málið?

Þrátt fyrir að mig gruni sterklega að þetta æði hafi byrjað á www.folk.is/gelgjan90 þá ætla ég nú samt að láta slag standa og verða við klukkinu…here goes:

1) Þegar ég var yngri langaði mig mest af öllu að verða geimfari. Ég ól þann draum innra með mér… þangað til að ég komst að því að geimfarar mega ekki vera yfir 180 cm. Þá var sá draumur úti.

2) Í gegnum tíðina hef ég æft badminton, körfubolta, handbolta, fótbolta og skák. Sem markmaður náði ég ágætum árangri bæði í fótboltanum og handboltanum, en ég var samt sigursælastur í skákinni… ég er hvorki meira né minna en fjórfaldur skólameistari í skák.

3) Ég hef gefið út fjórar bækur um knattspyrnu með bróður mínum og sú fimmta er á leiðinni. “Chelsea 1905 – 2005: Frá feita Willy til Eiðs Smára Guðjohnsen”… check it out.

4) Uppáhaldspersónan mín í Simpsons hefur alltaf verið Mr. Burns… hann er bara svo æðislegur karakter.

5) Ég á afar nútímalega fjölskyldu: Þrjár hálfsystur, einn hálfbróður og eina fóstursystur. Síðan er pabbi minn kominn á eftirlaun… og pabbi hans var flugmaður í bandaríska hernum… ekki amalegt það!

Jæja, ég vona að þetta hafi verið fullnægjandi. Mér skilst að ég eigi að halda klukkinu gangandi og hyggst ég gera það með nýstárlegum hætti… ég klukka eftirfarandi fólk og hvet það um leið til að byrja að blogga: Anna Pála, Eva, Maggi Már, Láru Jónasar og Tinnu Mjöll.

Megi Guð vera með ykkur.

Það er gífurlega leiðinlegt að vera veikur.
Dagskrá dagsins í dag:
9.30 Vaknað sökum ógetu til að sofa lengur.
9.33 – 22:27 Horfði á sjónvarp og skoðaði netheima. Inná milli fékk ég mér 6 parkódín; át kex, kex, kex og pizzu; og lagði mig um miðjan dag.

Ég bíð í ofvæni eftir því að sjá hvað ég muni gera þangað til ég sofna…

Ég var í Árbæjarlauginni áðan. Það væri nú ekki í frásögur færandi nema útaf því að framhjá mér gengu viðkunnanleg eldri hjón þegar ég sat í heita pottinum. Maðurinn, sem hefur verið í kringum sjötugsaldurinn, sagði þá við konu sína (sem hefur greinilega verið í nýjum sundbol): “Já Guðrún, þessi sundbolur fer þér miklu betur en þessi gamli”… síðan kleip hann hana létt í rassinn.

Mér fannst þetta bara svo yndislegt að ég varð að deila þessu með ykkur.