Ég stend á ansi ljúfsárum tímamótum þessa dagana – er að flytja úr Strandaselinu eftir tæplega 23ja ára dvöl þar… Get ekki sagt annað en að það sé skrýtið. Hlakka nú engu að síður mjög mikið til að komast í siðmenninguna í 101…

En já, þetta í bland við kommentaleysi og prófalestur mun sennilega valda því að ég blogga ekki mikið á næstunni.

Lifið heil og gangi ykkur vel í þeim verkefnum sem þið takið ykkur fyrir hendur á næstu vikum. Yfir og út.

Mikið er það leiðinlegt þegar fámennur sérhagsmunahópur hindrar efnahagslegan framgang heillar þjóðar… Ætli það sé einhver samsvörun við þetta á Íslandi? Neeeee….

Kallinn er kominn í guðatölu í félagi hagfræðinema… eða því sem næst. Mæli klárlega með eftirfaranda skyldulesningu: http://hi.is/~okonomia/pistlar/pistlar.html

Góðar stundir.

Nágranni minn er með eftirfarandi tilvitnun sandblásna á stofugluggann sinn:

Esekíel 25:17
“Og ég mun koma miklum hefndum fram á þeim með grimmilegum hirtingum, til þess að þeir viðurkenni, að ég er Drottinn, þá er ég læt hefnd mína koma fram á þeim.”

Ég veit ekki alveg hvað mér á að finnast um þetta…

Helgin var ágæt. Ég kláraði hana með tilraun á múttu – stillti klukkuna á 6.59 í gærkvöldi. Það gerðist ekkert… mjög áhugavert, mjög svo.

Annars rakst ég einhvers staðar á eftirfarandi orð Dwight Eisenhowers, fyrrverandi forseta Bandaríkjanna… “Every gun that is made, every warship launched, every rocket fired, signifies in the final sense a theft from those who hunger and are not fed, those who are cold and are not clothed.”

Góð pæling…

P.S. Gleymdi víst að minnast á það að ég tók þátt í skákmóti Ökonomíu fyrir rúmri viku síðan… Ég vann allar skákirnar. Síðan var mikill bjór drukkinn. End of story.

Jæja, ég stillti klukkuna á 7:01 eins og áætlað hafði verið. Hugsaði mér gott til glóðarinnar þegar ég fór að sofa.
Klukkan 7:00 kom móðir mín inn í herbergið til mín. Hún tilkynnti mér að klukkan mín hefði ekki hringt. Hálfsofandi útskýrði ég fyrir henni tilraunaverkefni mitt. Henni var ekki skemmt – sagðist ætíð leggja af stað í vinnuna þegar fréttir byrjuðu í útvarpinu og að það væri fyrir einskæra tilviljun að vekjaraklukkan mín glymdi akkúrat þegar hún væri á útleið. Að heyra bíp-hljóðið væri þó komið í vana hjá henni og því vildi hún athuga hverju það sætti að klukkan hringdi ekki á áætluðum tíma að þessu sinni.
Í því varð klukkan 7:01 og bíp-hljóðið góða fékk að njóta sín.

Tilraunaverkefnið var velheppnað og er aldrei að vita nema að ég rannsaki duttlunga móður minnar frekar á næstu vikum.