Lísa í Undralandi: “Getur þú vísað mér veginn?”
Kötturinn: “Hvert ertu að fara?”
Lísa: “Ég veit það ekki.”
Kötturinn: “Þá skiptir ekki máli hvaða leið þú velur, allar leiðir liggja þangað.”

- Lewis Carrol

Undanfarna 10 daga eða svo hefur mér þótt vera frekar vond lykt inn í herberginu mínu. Þetta hefur verið eins og megn svefnfýla með einhverjum óþekktum keim og hefur hún ágerst síðustu daga. Alveg sama þótt ég hafi skilið eftir galopinn glugga og hurð þegar ég fer út úr húsi, þá hefur þessi lyktarveggur ætíð mætt mér við heimkomununa.
Nú jæja, ég var að bardúsast eitthvað áðan og þurfti að teygja mig aftur fyrir endagaflinn á rúminu til að festa lak á rúmdýnuna… fann ég þá ekki hvernig vitin mín fylltust af ógleðjandi og ógeðfelldri lykt – við nánari athugun kom í ljós að ég hafði gleymt ostakörfu sem mamma gaf mér viku fyrir jól undir fótagaflinum á rúminu mínu! Lyktin kom heim og saman við ostakörfuna, sem mjög kaldhæðnislega samanstendur nú eingöngu af mygluostum…

Það er mikilvægt að vera vel skipulagður á nýju ári – það er að minnsta kosti liður í því að standa við áramótaheitið mitt. Ég hef því fjárfest í hinni glæsilegu: “Framkvæmdabókin 2006″.

Að öðru leyti hef ég lítið farið út síðustu dagana, enda ríkir skelfing og ótti hér á Hverfisgötunni. “Engill dauðans” vakir yfir götunni, eins og DV orðaði það svo smekklega.