Hann Birkir Jón kallinn, sem núna á eftir rétt rúmt ár á Alþingi, ritar ansi hreint undarlega grein í Morgunblaðið 24. apríl sl. Þar réttlætir hann það að Íbúðalánasjóður hafi 18. apríl sl. hækkað hámarkslán sjóðsins úr 15,9 í 18 milljónir króna. Á tímum ofþenslu, þegar virkilega reynir á styrka og aðhaldssama efnahagsstjórn, er gjörsamlega fráleitt af ríkisstjórn að hella þannig olíu á eldinn. Vissulega er um litla breytingu að ræða, en það þarf að taka tillit til fleiri þátta – það að ríkisstjórnin taki þessa ákvörðun gefur til kynna lítinn áhuga á að aðstoða Seðlabankann við að ná böndum á verðbólgunni, sem veikir að sjálfsögðu tiltrú markaðarins á því að verðbólgan verði á annað borð hamin á næstunni.

Hann segir meira að segja sjálfur í greininni: “Við þær viðkvæmu aðstæður sem nú ríkja í efnahagsmálum er eðlilegt að ríkið grípi ekki til aðgerða sem auka þenslu. Sjálfsagt eru skoðanir skiptar um það hvort framangreindar reglugerðarbreytingar séu þensluhvetjandi”.

Framangreindar reglugerðabreytingar eru klárlega þensluhvetjandi, þótt Birkir og bændur séu því ósammála. Að halda öðru fram gengur gegn öllum hefðbundnum kenningum hagfræðinnar.

Og hann heldur svo áfram og færir meira að segja rök fyrir því að leggja eigi Íbúðalánasjóð niður… eitthvað sem maður bjóst ekki alveg við: “Meðan væntanlegur lántakandi hefur möguleika á ótakmarkaðri lántöku í bankakerfinu, svo sem veðrými leyfir, hefur takmörkun á hámarksláni Íbúðalánasjóðs nánast engin efnahagsleg áhrif. Það stöðvar ekki þann sem er að kaupa sér íbúð eða byggja að fá ekki fullnægjandi lán hjá sjóðnum, hann fer bara annað til að fá sínum þörfum fullnægt”.

Já það er bara þannig, Íbúðalánasjóður er barasta óþarfur! Er ekki orðið tímabært að einkavæða, Birkir?