Sjálfstæðismenn ljúga aldrei… eða þannig. Yfirleitt eru það nú stóru málin sem eru að fara eitthvað í taugarnar á mér, en ég rakst á frekar undarlegt ósamræmi í málflutningi ungu dömunnar í 16. sæti á Reykjavíkurlista þeirra Sjálfstæðismanna.
Í viðtali við dömuna á www.betriborg.is, vefriti borgarstjórnarflokks Sjálfstæðismanna svarar hún, þegar hún er spurð um uppáhaldslið í enska: “Mér finnst álíka skemmtilegt að horfa á fótbolta og Glæstar vonir í Sjónvarpinu. Vil ekki ljúga, en horfi aldrei á leiki.”
Í hinni efnisrýru heimasíðu Heimdallar, d.is, er hins vegar fullyrt í yfirliti um frambjóðendur flokksins í borginni, að snótin sé stuðningsmaður Tottenham Hotspur. Spurning hvort einhver annar sé að ljúga fyrir hana?
P.S. Í sama yfirliti má einnig glöggva sér á því að 8 efstu frambjóðendur flokksins í borginni halda með 6 mismunandi liðum í ensku knattspyrnunni. Er það nú markaðsmennska!
Tilgátan um skilvirkni markaða, sem ég er einmitt að skrifa lokaritgerðina mína um, fær byr undir báða vængi við svona fréttir.
Málflutningur Sjálfstæðismanna í málefnum eldri borgara fyrir kosningar í vor er með því ósvífnasta sem maður hefur séð… Sami flokkurinn og hefur ítrekað látið hagsmuni eldri borgara og öryrkja sitja á hakanum með gjörðum sínum í ríkisstjórn undanfarinn áratug, þykist núna hafa tekið upp hanskann fyrir gamla manninn og syngur fagurgala um allt sem íhaldið muni gera fyrir vesalings eldri borgarana, komist þeir til valda. Verður það öllu falskara?
Þrátt fyrir að ég sé sjaldnast sammála Vefþjóðviljanum, þá mega pistlahöfundarnir eiga það, að það er yfirleitt skemmtilegt að lesa greinarnar þeirra…
Líkindafræði er hvort tveggja í senn, heillandi og hundleiðinleg. Af einhverjum ástæðum fór ég að velta fyrir mér eftirfarandi spurningu: Hvað þurfa margir einstaklingar að vera saman í herbergi til þess að það sé líklegra en ekki (>50%) að tveir þeirra eigi afmæli á sama degi? Reiknibeinið var nú orðið hálfstirt hjá mér, en svarið fékk ég að lokum. Giskið nú…
Jæja, ég á eitt próf eftir í vegferð minni að BS-gráðu í hagfræði. Skrítið að hugsa til þess að það gæti verið síðasta prófið sem ég tek á ævi minni. Í viðleitni til að tryggja það að ég komist klakklaust frá prófinu, fjárfesti ég í Schaum’s outlines: Statistics and Econometrics af Amazon.com. Skruddan barst inn um bréfalúguna í gærkvöldi, rétt í tæka tíð, enda prófið í hagrannsóknum á laugardaginn.
Annars voru Pet Shop Boys í útvarpinu þegar ég kom úr fjármálaprófinu áðan. Ekki ónýtt það.
