Balkans í fyrramálið!
Á morgun fer ég til útlanda. Stefnan er að þessu sinni sett á hinn margbrotna Balkanskaga þar sem fimm lönd verða heimsótt á 14 dögum: Slóvenía, Króatía, Bosnía&Hersegovína, Serbía og hið nýsjálfstæða Svartfjallaland.Og ferðafélagarnir eru ekki af verri gerðinni. Andrés, Ásgeir, Maggi Már, Kjartan, Hrafn og Andri munu deila lífsreynslunni með mér og get ég varla hugsað mér betri hóps til deila henni með. Fór ég einmitt í föruneyti þeirra fjögurra fyrst töldu í ógleymanlega ferð til Eistlands, Lettlands og Litháens í fyrra, eða Baltics 2005 eins og við kusum að kalla það.
Flogið verður til Slóveníu í gegnum London og munum við lenda um 17-leytið á morgun að staðartíma. Þar mun glæsileg Mercedes Vito bifreið bíða okkar og munum við gista í hinum mjög svo fallega bæ Bled fyrstu nóttina, en myndin hér til hliðar er einmitt af vatninu sem bærinn dregur nafnið sitt af. Þykir Bled vera einn fallegasti staðurinn í Slóveníu og því ekki amalegt að hefja ferðina með viðkomu þar.
Klukkan 9 á fimmtudagsmorgun hefst svo aksjónið. Kallarnir eiga pantað paragliding-session skammt frá Bled, þar sem svifið verður yfir hina tígulegu júlíönsku alpa úr 1200 metra upphafshæð. Eftir hádegismat er gert ráð fyrir nettu paintball hjá köllunum, áður en haldið verður á ný til höfuðborgar Slóveníu, Ljubljana. Þar munum við verja næstu tveim nóttum, á Hostel Celica, sem er fyrrverandi fangelsi sem breytt hefur verið í gistiheimila. Borgin ku vera ein sú fallegasta í Austur-Evrópu og hlakka ég mikið til að heimsækja hana. Þar sem tengslanet félaga minna teygir sig ansi langt mun frítt föruneyti innlendra jafnaldra okkar veita okkur selskap í borginni og vonandi sýna okkur eitt og annað sem annars hefði farið fram hjá okkur.
Snemma á laugardagsmorgni (hóflega snemma þó…) tekur svo lengsta keyrsla ferðarinnar við. Þá munum við aka frá Slóveníu og niður króatísku strandlengjuna í átt að strandpartýeyjunni Hvar, sem má einmitt berja augum á mynd nr. 2 með þessari færslu. “Hvar er ég?” verður væntanlega orðinn vel þreyttur frasi eftir tvo viðburðarríka daga (og nætur) á þessari fallegu eyju í Adríahafinu.
Og hvað svo? Jú, í kjölfar þess að Ísland varð fyrsta landið til að viðurkenna sjálfstæði Svartfjallalands tóku Svartfellingar heldur betur ástfóstri við Haarde og samlöndum hans og eru Íslendingar víst í guðatölu þar syðra. Við breyttum því ferðaplaninu okkar örlítið til samræmis við það og munum gista í strandbænum Budva þar í landi næturnar 3. og 4. júlí, en það ku vera vinsælasta staðurinn fyrir innlenda í sumarleyfum sínum. Við strákarnir kynntumst því af eigin raun hversu skemmtilegt það er að vera Íslendingur í nýfrjálsu ríki (og viðurkenndu af Íslandi #1) þegar við heimsóttum Eystrasaltslöndin í fyrra, en hvert sem við komum var tekið á móti okkur af alúð og gleði. Ekki skemmdi heldur að heimsækja Íslandstorg í Tallinn, Eistlandi og Íslandsgötu í Vilnius, Litháen.
Eftir fjögurra daga streitulausa stranddvöl er stefnan sett á að venda kvæði sín í kross og fara upp í sjálf Svartfjöllin. Munum við gista í Skopan Polje í Durmitor-þjóðgarðinum næstu nótt og leggja þaðan af stað í 7 klst river rafting ævintýraferð í gegnum næst stærsta glúfur í heimi morguninn eftir, en einungis Grand Canyon í Bandaríkjunum er stærra. Þann eftirmiðdag keyrum við síðan í gegnum Mostar í Hersegovínu, en þar er brú ein, sem hefur orðið tákngervingur þeirra átaka sem átt hafa sér stað í gömlu Júgóslavíu undanfarna áratugi. Um kvöldið rennum við svo í hlaðið í Sarajevo í Bosníu, þar sem við eigum pantaða gistingu í tvo daga á hosteli sem er í miðju tyrkneska hluta borgarinnar.
Eftir Sarajevo er planið óráðið. Tveir möguleikar eru fyrir hendi – annað hvort munum við heimsækja Belgrad, höfuðborg Serbíu, eða þá skella okkur á risatónlistarhátíðina EXIT-festival í Novi Sad, Serbíu, sem yfir eitthundrað og fimmtíu þúsund manns sóttu í fyrra. Er hátíðin akkúrat dagana 6. til 9. júlí og vill svo ótrúlega til að við erum á svæðinu á sama tíma. Langlíklegast er að við skellum okkur á hátíðina seinni tvo dagana sem hún er í gangi. Meðal atriða sem eru á hátíðinni má nefna Franz Ferdinand, Cardigans, Billy Idol, Morrisey, Cult, Pet Shop Boys, Scissor Sisters, Kelis, Eric Prydz, David Guetta, HIM og Siddharta, svo manni ætti nú varla að leiðast. Ekki skemmir það síðan fyrir að úrslitaleikur HM er einmitt sýndur á risatjaldi á svæðinu að kvöldi seinni dagsins og varla við öðru að búast en að það verði kátína hjá köllunum á meðal mörg þúsund æstra Serba…
Þegar hér er komið við sögu er ferðin farin að styttast all verulega í annan endann. Mánudagurinn fer að miklu leyti í keyrslu – stoppað verður í fallegum þjóðgörðum í Serbíu, en þaðan verður haldið rakleiðis til Zagreb í Króatíu. Síðustu nóttina dveljum við þar og höldum svo heim á leið frá Ljubljana síðdegis þann 11. júlí.
Heilt yfir held ég að þetta verði þrusuferð og get varla beðið eftir því að leggja í hann. Lifið heil kæru lesendur OG NJÓTIÐ RIGNINGARINNAR meðan ég er í burtu!



