Í ljósi nýjustu fregna eru stuðningsmannaskipti mín yfir í KR, sem áttu að taka gildi fyrir næsta season, komin í uppnám. Það getur ekki annað en glatt Breiðhyltingshjartað að gamla blaklegendið sé komið aftur á heimaslóðir, auk þess sem maðurinn stýrði líkamsrækt minni lungað úr menntaskólaárunum. Hugsa að lendingin verði sú að ég fari á ótímabundinn lánssamning til stuðnings KR sem hægt verður að segja fyrirvaralaust upp komist hið raunverulega stolt Breiðholtsins, ÍR, upp á meðal þeirra bestu. Hugsa að þetta sé pólitískt fær leið sem tryggir hvorutveggja – hagsmuni mín sem uppalins Breiðhyltings og aðflutts Vesturbæings.

Annars segi ég bara gleðilegan flöskudag!

Ásgeir á leið til ÍR

Á bls. 12 í Fréttablaðinu í dag segir í undirfyrirsögn “Heildsölubanki verður ekki settur á fót” í umfjöllun um niðurstöður stýrihóps yfirvalda um framtíð Íbúðarlánasjóðs. Á bls. 69 í sama blaði er tæpt á sama máli, nema hvað nú er það undir flennifyrirsögninni “Stýrihópur leggur til stofnun heildsölubanka”… Ég hélt að það væri nú varla hægt að túlka niðurstöður hópsins á báða vegu…

Annars er umfjöllun Fréttablaðsins um efnahagsmál yfirleitt í samræmi við ofangreint misræmi – frekar hlægileg. Umfjöllun þess um hagspá Landsbankans í gær undir fyrirsögninni “Spá gengisfalli að nýju árið 2010″ gefur allavegana tilefni til að velta því fyrir sér brengluðu fréttamati og hvort að blaðamenn hafi þann ásetning að mála myndina alltaf upp sem svarta – að allt sé að fara til fjandans. Ef skýrsla Landsbankans er skoðuð sést glögglega að það er margt mun athyglisverðara í þessari skýrslu – meðal annars sú spá að nýtt hagvaxtaskeið hefjist hér á landi eftir rúmt ár. Það virðist þó ekki samrýmast heimsmynd Fréttablaðsins að slá því upp í fyrirsögn…

Það kemur ekki fram í fréttinni, en hér er vitanlega um vatnaskil að ræða í íslenzkri stjórnmálasögu.

Frjálslyndir og Nýtt afl í samstarf

Íslenska kvikmyndin “Börn” er talsvert betri en ég bjóst við… Það er hins vegar ekki laust við að manni líði hálfömurlega eftir að hafa horft á hana – svona svipaður fílingur og eftir  “Requim for a Dream”. Held að mér sé engu að síður óhætt að mæla með henni, þrátt fyrir að þetta sé sennilega heppilegri vídjómynd en bíómynd…

Undanfarin ár hefur hinn svokallaði Háskólalisti farið hamförum í aðdraganda kosninga til Stúdentaráðs Háskóla Íslands og sóst eftir fylgi stúdenta. Hefur málflutningur þeirra grundvallast nær eingöngu á andúð á fylkingunum tveim, Röskvu og Vöku, og tillögum um einstaklingskosningakerfi. Algengt viðkvæði er að hagsmunum stúdenta væri mun betur borgið ef einstaklingar verðu hagsmuni þeirra en ekki stór og öflug félög, sem væru einvörðungu útungunarstöðvar stjórnmálaflokkanna og til alls ónýt apparöt. Í því ljósi er forvitnilegt að skoða heimasíðu umrædds Háskólalista og sjá með berum augum hversu ötult og óeigingjarnt starf er unnið þar í þágu stúdenta. Frá 23. febrúar hafa birst 2 færslur á heimasíðu samtakanna – önnur er upptalning á hvaða stöðum einstaklingar innan listans gegna á vettvangi SHÍ og hin er að mestu tilvísun í grein sem birtist á öðru vefriti. Vissulega snýst hagsmunabarátta stúdenta ekki um að halda úti öflugri heimasíðu, en heimasíður gefa þó yfirleitt nokkuð góða hugmynd um hversu dugleg samtök eru að halda úti málstað sínum, sérstaklega þegar engar kosningar eru framundan. Á meðan fullkomið aðgerðarleysi blasir við á heimasíðu einstaklinganna í Háskólalistanum, eru heimasíður samtakanna Röskvu og Vöku iðandi af lífi, uppákomum, greinum um hagsmunamál stúdenta og umfjöllun um hvað er helst á döfinni í háskólalífinu.

Þarf virkilega að ræða þetta einstaklingskosningafyrirkomulag eitthvað nánar?

Formaður Sambands Ungra Sjálfstæðismanna verður seint sakaður um að fara með fleipur, alhæfa eða einfalda hlutina. Annars nennti ég ekki að lesa þessa áróðursgrein hans, fannst myndatextinn bara kjánalegur.