Bjartsýnin
Prófkjör Samfylkingarinnar í Reykjavík var hvort tveggja í senn, ánægjulegt og vonbrigði.
Ég er afar ánægður með að Ágúst Ólafur, varaformaður, skyldi ná góðri kosningu í fjórða sætið, jafnvel þótt að sjö manns sóttust eftir því sæti. Held að það sé fyrst og fremst því að þakka hversu duglegur hann hefur verið á kjörtímabilinu, ásamt því að málefnaáherslur hans höfðuðu til kjósenda. Á hinn boginn olli það mér miklum vonbrigðum að Kristrún Heimis skyldi ekki ná betri árangri en raun ber vitni. Það styrkir mann í þeirri trú að prófkjörin séu kannski ekki annað en varnarvígi fyrir sitjandi þingmenn og að ungir og ferskir aðilar eigi litla möguleika á að skáka þeim (hvað þá þegar það er bara kosið um 8 sæti).
Ég er hins vegar bjartsýnismaður og reyni að finna það jákvæða í öllu. Þannig gæti maður t.d. hugsað sér að Kristrún muni skipa 5. sætið í öðru hvoru kjördæminu í vor… ef Guð lofar verður hinn sívinsæli kvenskörungur Sigríður Andersen í sama kjördæmi fyrir Sjallana og í baráttusæti í þokkabót. Einhvernveginn þykist ég vita að með því að bregða því ljósi á stöðuna… að valið standi annars vegar um Kristrúnu og hins vegar um Andersen, þá sé það ekkert það fjarstæðukennt að fá 5 þingmenn í því kjördæmi :)
Lofgjörðin um hinn sigurstranglega og glæsilega lista er hafin. Sérstaklega fyndinn finnst mér rökstuðningurinn á þessari síðu, en þar segir meðal annars: Það vekur líka sérstaka athygli hve sterkur hlutur...
Í Alþingiskosningum á Íslandi er stuðst við svokallaða D’hondt-reglu við úthlutun þingsæta, sem hyglir stórum flokkum. Landinu er ennfremur skipt í 6 kjördæmi, þar sem öll kjördæmi fá 10 til...
Hjálögð færsla var tekin af heimasíðu Strumpsins. Þar sem boðskapurinn er góður og lesendur vefsíðunnar minnar eru talsvert fleiri en hjá honum (og meira intellektjúal) þá endurbirti ég hana hér...
Ég held að flestir geti nú fallist á það að núverandi skipting landsins í sex kjördæmi sé afskaplega mikill bastarður. Annars vegar höfum við risavaxin kjördæmi,sem ná landfræðilega yfir allt...