Ég rakst á alveg frábæra búð þegar ég ráfaði um Kringluna í dag. Hún heitir Tiger (borið fram Tæger, held ég) og er á neðstu hæðinni, nokkurn veginn alveg undir Stjörnutorginu. Aldrei hef ég komið inn í búð með jafnmikið af frábærum hlutum sem hægt er að gefa í jólagjafir. Ég hóf þannig jólagjafainnkaupin klukkan 11 í morgun og var kominn á McDonalds fyrir hádegi, búinn að öllu! Fann gjafir handa allri familíunni og nágrönnunum líka, allt frá ilmkertum til tölvuleikja. Síðan skemmir ekki fyrir að verðið er svo viðráðanlegt að sumir fá jafnvel 2 eða 3 gjafir frá mér!
Hvað um það. Óska lesendum Aggagaggsins nær og fjær gleðilegra jóla og vona að þið njótið hátíðanna!
Lofgjörðin um hinn sigurstranglega og glæsilega lista er hafin. Sérstaklega fyndinn finnst mér rökstuðningurinn á þessari síðu, en þar segir meðal annars:
Það vekur líka sérstaka athygli hve sterkur hlutur kvenna er á listunum tveim (Suður & Norður), þau 22 sæti sem á listinum eru skiptast jafnt á milli karla og kvenna líkt og á lista flokksins til borgarstjórnarkosninganna sl vor.
Mér er gjörsamlega fyrirmunað að skilja hvers vegna það er talið merki um “sterkan hlut kvenna” að þær skipi helming sætanna á listunum… þó það nú væri! Miklu mikilvægara finnst mér að glöggva mér á því að einungis þrjár konur skipa einhver af 10 hugsanlegum þingsætum flokksins í vor. Frekar snautsleg útkoma það. Renndi annars ítarlega yfir þessi mál í grein á Vefritinu um helgina og komst að því að hlutur kvenna í prófkjörum haustsins er miklu mun lakari í Sjálfstæðisflokknum en Samfylkingunni.
Síðan er náttúrulega ekki annað hægt en að fagna því að Birgir Ármannsson og Sigríður Andersen skipi baráttusæti listanna í vor. Get ekki ímyndað mér annað en að það muni reynast flokknum dýrkeypt að höfða til hins almenna kjósenda með þessi tvö í skotlínunni. Það má reyndar ekki misskiljast sem svo að ég hafi eitthvað sökótt við Birgi – hann virkar á mig sem hinn ágætasti náungi og á hrós skilið fyrir að vera einn af örfáum Sjálfstæðismönnum sem þorðu að verja Fjölmiðlafrumvarpið á málefnalegum grundvelli… sem var að vísu vitavonlaust verk. Hann hefur hins vegar vitanlega takmarkaðan kjörþokka, sem og hin fýlda Andersen. Fyrir vikið efast ég ekki um að Samfylkingin eigi eftir að veita flokknum harða samkeppni um fyrstu þingsæti kjördæmanna, líkt og í síðustu kosningum.
Ég get ekki annað en vakið athygli á því að höfundur Staksteina í dag vísar í bloggið mitt, þó óbeint sé. Segir í pistlinum, sem fjallar um Milton Friedman og umræðuþáttinn góða sem ég fjallaði um fyrir nokkru: ,,Sumir hafa sagt þetta sjónvarpsefni ársins, þó var þátturinn tekinn upp árið 1984!”
Einföld Google-leit leiðir í ljós að ég virðist vera sá eini sem hefur sett Friedman-umræðuþáttinn í þetta samhengi (á netinu amk), svo ég hlýt að álykta sem svo að höfundur Staksteina sé dyggur lesandi Aggagaggsins :)
Svona er maður nú mikill smáborgari!
Í grein á Deiglunni í gær skrifaði Katrín Helga Hallgrímsdóttir um jöfnuðinn og hvað það væri nú skelfilegt að amast yfir því að hann hafi minnkað til muna undanfarin 10 ár. Ætla svosem ekki að hnýta sérstaklega í greinina sem heild en langaði hins vegar að leiðrétta meinlega villu hjá semi-hagfræðingnum:
Meðaljóninn verður ekkert hamingjusamari við það að einhver annar eigi minni peninga.
Þessi fullyrðing er einfaldlega röng hjá Katrínu. Mat einstaklinga á peningum er afstætt og veltur að miklu leyti á því hvernig hlutfallslega staða þeirra er, miðað við aðra einstaklinga sem þeir bera sig saman við. Á hagfræðimáli tengist þetta þeirri speki að einstaklingar leitast ætíð við að hámarka eigin not og rannsóknir sýna að hlutfallegur auður einstaklinga hefur áhrif á nytjafall þeirra. Brjóstvitið ætti einnig að nægja til að komast að sömu niðurstöðu.
Ég tók þátt í minni fyrstu ljósmyndakeppni á ljosmyndakeppni.is fyrr í mánuðinum. Viðfangsefnið var einfaldleiki. Framlagið mitt má sjá hér að neðan – var því ætlað að endurspegla afturhvarf til einfaldari tíma: Að taka upp penna og blað og loka tölvunni.
Ég hafnaði í 52. sæti af 98, sem mér finnst vera fjári góður árangur miðað við að ég var að gera þetta í fyrsta skiptið. Helsta gagnrýnin fólst í því að myndin þótti ekki nógu einföld enda var hluti af einfaldleikaþemanu fólginn í því að myndbyggingin, litanotkunin og viðfangsefnið áttu að endurspegla einfaldleika. Ég tek þær ábendingar algjörlega á sjálfan mig og kenni reynsluleysinu um. Var annars hrósað af nokkrum og þótti t.d. grátónanotkunin mín vera góð, skerpan fín og myndin vera almennt ágætlega uppbyggð. Sólrún Lilja fær sérstakar þakkir fyrir ljúft viðmót í handmódelstörfum sínum.
Næsta viðfangsefnið er ljósadýrð og stefni ég að því að fara á stúfana núna í vikunni og finna eitthvað flott myndefni. Ábendingar eru vel þegnar!
