Frá og með miðnætti verða reykingar bannaðar á kaffihúsum og skemmtistöðum. Ég get ekki annað en verið sammála Ölstofueigendum um að þessar aðgerðir séu alltof róttækar og beri ekki með sér einn einasta vott af meðalhófi. Fyrir tæpum þrem árum – þegar ég var ungur og frjálslyndur maður (eins og ég er reyndar ennþá, þrátt fyrir að tilheyra ekki lengur klúbbi með því nafni) – reit ég grein um málið og held ég svei mér þá að hún hafi þolað tímans tönn ágætlega. Þrátt fyrir þetta mun maður þó auðvitað ekki gráta það að koma heim af djamminu reyklyktarlaus… já, svona er maður mikill hræsnari.
…vil ég taka fram að ég er, og hef ætíð verið, einarður stuðningsmaður Íþróttafélags Reykjavíkur og kannast ekki við að styðja önnur félagslið í íslensku knattspyrnunni. Færslur sem áður hafa birst á þessari síðu og gefa annað til kynna eru augljóslega falsaðar… ég minnist þess í það minnsta ekki að hafa ritað þær sjálfur.
Nú þegar fyrstu sólargeislar sumarsins eru farnir að leika um loftið er ekki úr vegi að velta sér upp úr því í hversu arfaslöku ástandi maður er eftir veturinn. Þannig skellti ég mér á fótboltaæfingu á fimmtudaginn síðasta: Eftir tvo frekar hressilega spretti á fyrstu 4 mínútunum var ég sprunginn á limminu og eyddi næstu 56 mínútum í markinu… og var frekar móður við það. Eins pólitískur og maður er nú var maður fljótur að afsaka þetta – ég hafði jú nýlokið við að gúffa í mig hálfri Megaviku-pepperoni pizzu!
Landvinningar mínir í hreyfingu héldu síðan áfram fyrr í dag þegar ég hjólaði héðan úr Vesturbænum í heimsókn til múttu upp í Breiðholtið. Þrátt fyrir að hér sé verið að velta sér upp úr vafasömu líkamlegu ástandi mínu eftir veturinn er ekki úr vegi að velta vitsmunalega ástandinu líka fyrir sér, enda hafði ég einungis eitt stykki Snickers súkkulaði og hálfan lítra af Coke Zero með mér í þessa svaðilför…
Snickersið fór frekar illa í magann og ég þurfti að stoppa svona fjórum sinnum á leiðinni sökum þess hvað ég varð uppþembdur af hinum ljúfa sykurlausa mjöð!
Ferðin uppeftir tók mig annars 69 mínútur með öllum stoppum meðtöldum, sem mér fannst alveg ágætt miðað við allt og allt. Það var þó gjörsamlega allur vindur úr mér eftir ferðalagið, enda gjörsamlega orkulaus og búinn á því. Þegar ég lyppaðist síðan ofan í stofusófann í Strandaseli 5 horfði móðir mín alvörugefin á mig og spurði með áhyggjufullum tón: ,,Þú ert ekkert búinn að missa prófið, er það nokkuð?”
Móðir mín hefur semsagt alveg óbilandi trú á mér.
Eftir endurnærandi stopp hélt ég síðan heim á leið og get vottað að sú leið er mun fljótfarnari. Var bara 44 mínútur þá leiðina…. og inn í því er m.a.s. stopp í búð til að kaupa mjólk út á hafragraut morgundagsins!
Mikið svakalega finnst mér myndin á bls. 28 í Fréttablaðinu fyndin – bleiku sokkarnir gera klárlega útslagið!
Í kjölfar síðustu færslu er ekki úr vegi að velta því fyrir sér hvernig skipting málaflokka verður á milli Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks ef af samstarfi þeirra verður. Eftirfarandi er mitt gisk, vitanlega án allrar ábyrgðar:
- Forsætisráðherra: Geir Hilmar (D)
- Utanríkisráðherra: Þorgerður Katrín (D)
- Fjármálaráðherra: Ingibjörg Sólrún (S)
- Menntamálaráðherra: Ágúst Ólafur (S)
- Dóms- og kirkjumálaráðherra: Björn Bjarna (D) // Honum verður svo skipt út eftir 1-2 ár fyrir Bjarna Ben.
- Heilbrigðis- og tryggingamálaráðherra: Össur (S)
- Félagsmálaráðherra: Kata Júl / Jóhannna Sig (S)
- Viðskipta- og iðnaðarráðherra: Árni Matt (D)
- Samgönguráðherra: Guðlaugur Þór (D)
- Sjávarútvegsráðherra: Einar K. (D)
- Landbúnaðarráðherra: Björgvin G. (S)
- Umhverfisráðherra: Þórunn (S)
Sturla Bö verður svo forseti þingins…
Mikið afskaplega hefur dagurinn í dag verið gleðilegur. Þrátt fyrir að vera sannfærður um að stjórnin myndi ekki halda áfram með svo rýran meirihluta var manni nú ekki farið að standa á sama í upphafi vikunnar þegar hið óháða Morgunblað sló því nánast sem föstu að Sjálfstæðis- og Framsóknarflokkur myndu halda samstarfinu til streitu.
Það verður vafalaust spennandi að fylgjast með framvindunni á næstu dögum. Ég tel að ríkisstjórn Samfylkingarinnar og Sjálfstæðisflokks gæti verið afar farsæl og í rauninni myndað grundvöll fyrir framgöngu veigamikilla umbótamála.
Þó að stjórnarviðræðurnar á næstu dögum munu að mestu snúast um málefnin er ekki síður gaman að velta því upp hverjir munu vera í forystu fyrir nýja ríkisstjórn. Mér þykir einsýnt að Ingibjörg Sólrún, Össur og Ágúst Ólafur muni verða ráðherrar og Kata Júl kemur sterklega til greina. Björgvin G. eða Kristján Möller og Þórunn Sveinbjarnar eða Steinunn Valdís munu svo bætast við.
