Mikilvægi þess að vera vel klipptur verður seint ofmetið, því hef ég komist að á mínum rúma aldarfjórðungi í þessum heimi. Hárvöxtur minn er þannig með ólíkindum sveipóttur og sjálfstæður og er mér oft til trafala. Hvað þá þegar yfir 6 vikur eru liðnar frá síðustu heimsókn til rakarans.

Það var mér því til mikillar gleði þegar ég fann loksins hárgreiðslukonu sem virðist vera með doktorspróf í að hemja hárvöxtinn minn á sómasamlegan hátt. Hef ég nú farið til hennar nokkrum sinnum og sjaldan verið ánægðari með toppstykkið.

Í síðustu ferð minni til hennar virðumst við þó hafa misstigið okkur eilítið í því hversu mikið ætti að taka af hárinu. Eða öllu heldur, hversu mikið ætti að grisja það.  Ég sjálfur orðinn hundleiður á svepplaga 7-vikna lúkkinu sagði dömunni að klippa vel af því og ekki síður þynna það vel.

Þegar ég skellti vaxi í hárið í gær tók ég hins vegar eftir því að nú er engu líkara en að undir þunnleitu hárinu sé ekki ríkulegur hárvöxtur heldur sportlegar skallarákir á víð og dreif! Mjög smart og passar furðu vel við Hondu Civic-bifreiðina mína.

Ég mun vonandi læra af þessu og gera hófsamari kröfur næst þegar ég fer í hársnyrtingu…