Sínum augum lítur hver á gullið
Ég þyki nú alla jafna ágætis íslenskumaður. Undantekningin á því er klárlega á sviði málshátta og orðtaka enda virðist það frekar vera regla en undantekning hjá mér að blanda saman tveim slíkum eða klúðra þeim á einhvern hátt. Það er sérstaklega bagalegt þegar maður er að reyna að hljóma gáfulega…
Annars er alltaf gott að fá einhvers viskulegan til að lesa yfir ritgerðir hjá sér… og benda manni á að það er silfrið, en ekki gullið, sem er litið misjöfnum augum!

Af einhverjum stórfurðulegum ástæðum get ég ekki beðið eftir að veturinn komi! Mér varð litið út áðan og kámið á glugganum gerði það að verkum að í sekúndubrot sýndist mér...