Verðandi skólafélagi minn í LSE bætti mér inn sem vin hjá sér á Facebook.

Kalt mat – ég hef aldrei þekkt neinn með svalara nafn.  Geri aðrir betur!

Maðurinn sem veitti mér hvað mestan andlegan stuðning við endurkomu mína í bloggheima hefur sjálfur ákveðið að hverfa á brott af öldum internetsins. Um leið og ég skora á alla velmeinandi menn að stoppa við á síðunni hans (eða mæta heim til hans) og mótmæla þessu mikla óréttlæti, vil ég jafnframt skora á Gæsina (eins og ég hef kallað hann lengi lengi leeeengi) að halda áfram að ausa úr viskubrunni sínum með athugasemdaskrifum – þá sérstaklega á þessa síðu.

Ég skynja epíska dramatík í þessum kvikmyndatrailer.

Gamblers Electing Lifetime Ban From N.J. Casinos Can’t Undo the Choice eftir Michael Booth: For admitted problem gamblers who sign on to New Jersey casinos’ lifetime self-exclusion list, “les jeux sont fait.” [...]

New Jersey has two exclusion lists: one involuntary, created in 1977 to keep organized crime figures, career criminals and other miscreants out of the casinos, and one voluntary, created in 2001 to help admitted compulsive gamblers.

The voluntary list is confidential but casinos in New Jersey may share it with sister properties outside the state, which in turn may decide whether to apply the ban. Casinos that do not have a presence in New Jersey do not have access to the list, says Daniel Heneghan, a spokesman for the Casino Control Commission.

The voluntary list offers three options: a one-year ban, a five-year ban and a lifetime ban. [...]

Mér finnst þetta mjög athyglisverður valmöguleiki – að geta varið sjálfan sig fyrir eigin fíkn með þessum hætti. Ætti líka að vera eitthvað sem bæði hægri og vinstrimenn geta fellt sig við.

Það væri vel hægt að hugsa sér víðtækari notkun á þessu. Hvernig væri til dæmis ef maður gæti gert slíkt hið sama við viðskipti sín við ÁTVR? Það væri reyndar að því gefnu að allir þyrftu að framvísa persónuskilríkjum við kaup á áfengi, sem er svosem ekkert fráleitt.

Ætli það væru ekki einhverjir sem væru til í að hafa vitið fyrir sjálfa sig með þeim hættinum?

Iceland Rocks: Or, How Is Eating Whale Like Voting for President? A Guest Post eftir Nathan Myhrvold: [...] Confounding this rational analysis is an additional fact: whaling is really about pride, not economics. There has been little if any economic reason to hunt whales for many years. Nations that still hunt whales in the 21st century do so for two reasons. First, they have a tradition of whaling that resonates culturally. Second, they have a contrarian streak: they don’t want the rest of the world to tell them what to do. [...]

Mér finnst þessi greining nokkuð augljós. Það er algjör brandari að ætla að nota einhver efnahagsrök fyrir hvalveiðum þegar þetta snýst ekki um neitt annað en sérhagsmuni, kúltúr og stolt.

Enda eigum við náttúrulega ekkert að vera að drepa þessa hvali.

Síðasta vika eða svo hefur verið alveg meiriháttar brilljant. Útilega í Úthlíð, ferð austur á slóðir forfeðranna í Hornafirði og önnur úti-inni-leiga á Sturlureyki. Ekki hægt að kvarta undan því. Nú tekur hins vegar hversdagsleikinn við… og þá er ekki síðra að hafa nokkur myndbönd til að skemmta sér.

• Þetta er það súrasta sem ég hef séð lengi – mér finnst tilfinnanlega vanta meiri súrleika í íslenska dagskrárgerð. Þetta myndband eftir sama aðila er líka í súrari kantinum.
• Afi kemur í heimsókn er fyndnasti Fóstbræðra-skets sem ég hef nokkurn tímann séð. Indriði á stjórnarfundi og Indriði og hljóðið í bílnum stendur líka fyrir sínu.
• Ég fæ Singstar-fráhvarfseinkenni þegar ég sé þennan.
• Þetta finnst mér svo skemmtileg útgáfa af annars óheppilega klístruðu lagi. Dittó þetta.
• Ooooog. Ég get ekki beðið eftir því að sjá þessa. Þetta verður langbesta myndin í sumar.