Lítill hópur af fólki hérna á vistinni er farinn að hópast í kringum mig yfir miðnæturteinu á hverju kvöldi og biðja um öppdeit á stöðunni á Íslandi. Og alltaf getur maður sagt eitthvað nýtt.

*

Eina vitið í stöðunni er að kjósa í vor. Hvort það verður í mars, apríl eða maí finnst mér ekki skipta meginmáli. Að mörgu leyti er það ágætt að kosningarnar verði jafnvel ekki fyrr en í maí enda gefst nýjum framboðum þá góður tími til að koma saman framboðslistum. Nýtt fólk ætti þá sömuleiðis að hafa rýmri tíma til að koma sér fyrir í gömlu flokkunum.

Ég er hins vegar afskaplega efins um að það sé rétt að slíta núverandi stjórnarsamstarfi ef orðið er ljóst að það eigi að kjósa í vor. Hverju það myndi skila að fá nýja stjórn í þrjá mánuði – hvort sem það yrði vinstri stjórn eða utanþingsstjórn – veit ég ekki. Nýir ráðherrar væru varla sestir í stólana sína áður en þeir þyrftu að víkja úr þeim aftur. Ég er kannski alltof pragmatískur, en verkefnin sem ríkisstjórnin er að fást við eru risavaxin og þola það ekki að vera sett í eitthvað tómarúm fram að kosningum. Finnst Guðríður hitta naglann algjörlega á höfuðið hvað það varðar.

Að halda því fram að með því að sitja áfram í stjórn með Sjálfstæðisflokknum sé ISG að setja Samfylkinguna framar þjóðinni eða völdin framar þjóðinni er í besta falli hlægilegt. Það er augljóst að enginn hefði hagnast meira á því að slíta ríkisstjórninni strax í haust heldur en Samfylkingin. Það hefði mátt bóka stóran kosningasigur og forsætisráðuneytið á silfurfati. Í staðinn mun Samfylkingin þurfa að berjast upp í móti og vafalaust eiga mjög erfitt með að fá fólk til liðs við sig á komandi mánuðum. Skýrara dæmi get ég ekki séð um að taka þjóðarhagsmuni framar flokkshagsmunum.

Það er svo annað mál að ný (vinstri)stjórn þarf heldur betur að taka til hendinni. Það á að vera löngu búið að hreinsa út í Seðlabankanum og FME. Og auðvitað eigum við að sækja um aðild að ESB og leggja samninginn í dóm þjóðarinnar.