Á bloggi sínu segir Sigurður Kári, alþingismaður, eftirfarandi:

Það bendir allt til þess að kjósendur fái að velja á milli nokkuð skýrra kosta í kosningunum.

Annars vegar vinstri-sósíalíska ríkisstjórn sem leggja mun áherslu á umfangsmikil ríkisumsvif, mikla skattheimtu og útgjaldapólitík, og hins vegar ríkisstjórn frjálslyndra og borgaralegra afla.

Þvílík og önnur eins della. Að greindur maður eins og SKK leyfi sér að tala með þessum hætti er alveg fráleitt. Alveg sama hvaða ríkisstjórn mun taka við þá þarf að gera allt af því sem hann nefnir.

Já, ríkisumsvif munu aukist á næstu misserum. Hrun íslenska hagkerfisins, sem er bein afleiðing efnahagsstjórnar Sjálfstæðisflokksins síðustu 18 árin, gerði það að verkum að nauðsynlegt var að ríkisvæða öll stærstu fjármálafyrirtæki landsins. Af sömu ástæðu mun fjöldi fyrirtækja sem rambar nú á barmi gjaldþrots þurfa ríkisaðstoð á næstu mánuðum og misserum.

Já, það þarf að auka skattheimtu. Í kjölfar hruns íslenska hagkerfisins, sem er bein afleiðing efnahagsstjórnar Sjálfstæðisflokksins síðustu 18 árin, hafa skuldir íslenska ríkisins margfaldast. Einhvernveginn þarf að greiða skuldirnar til baka – einn liður í því er aukin skattheimta.

Já, gósentíð útgjaldapólitíkur er framundan. Vegna hruns íslenska hagkerfisins, sem er bein afleiðing efnahagsstjórnar Sjálfstæðisflokksins síðustu 18 árin, munu stjórnvöld sem aldrei fyrr þurfa að forgangsraða útgjöldum ríkisins og taka gífurlega erfiðar ákvarðanir um hvar þurfi að skera niður í ríkisbúskapnum. Á sama tíma dragast tekjur ríkissjóðs saman vegna minni umsvifa í hagkerfinu, auk þess sem sífellt fleiri þurfa á aðstoð velferðarkerfisins að halda vegna atvinnumissis – hvoru tveggja má rekja til hruns íslenska hagkerfisins, sem er bein afleiðing efnahagsstjórnar Sjálfstæðisflokksins síðustu 18 árin.

Að þykjast búa til einhvern kontrast á milli þeirra aðgerða sem vinstri eða hægri stjórn myndi grípa til á næstu misserum með þessum hætti er beinlínis hlægilegt. Sama hver mun stjórna, þá verður viðkomandi nánast með báðar hendur bundnar fyrir aftan bak vegna afleiðinga efnahagskreppunnar. Það litla svigrúm sem viðkomandi mun hafa er hins vegar hægt að nýta til eins af tvennu: Að skapa skilyrði fyrir réttlátara og jafnaðara samfélag, eða halda áfram á sömu braut og kom okkur í þá stöðu sem við erum að kljást við núna.