Af mikilli bjartsýni (sem felst í því að finna tíma til að lesa blessuðu skrudduna!) verslaði ég mér eintak af The Audacity of Hope eftir Barack Obama í gær. Er búinn með fyrsta kaflann og verð að segja að hún fangar mann frá fyrsta staf. Fáir eru leiknari með orðin en Obama og eru nokkur frábær kvót að finna fremst í bókinni. Látum eitt flakka:

Or maybe the trivialization of politics has reached a point of no return, so that most people see it as just one more diversion, a sport, with politicians our paunch-bellied gladiators and those who bother to pay attention just fans no the sidelines: We paint our faces red or blue and cheer our side and boo their side, and if it takes a late hit or cheap shot to beat the other team, so be it, for winning is all that matters.

Þessi tilvitnun – og raunar allar vangaveltur hans um hvernig pólitík er rekin á forsendunum við gegn þeim – minnti mig af einhverjum ástæðum svoldið mikið á atburði undanfarinna vikna í borginni…

Það er eitthvað svo yndislega undarlegt að upplifa það að bók sem maður keypti sér af einskærum áhuga reynist síðan vera ein af kennslubókunum í náminu manns…

*

 Kalt mat: Ísland 33 – Svíþjóð 31.

Í fyrra tók ég saman lista yfir allar þær bækur sem ég las árið 2006. Taldist mér til að þær hefðu verið 14, sem var klárlega sjálfsmet. Setti ég mér það markmið að lesa fleiri bækur árið 2007, sem gekk ekki alveg eftir. Þær sem vermdu náttborðið voru annars eftirfarandi, í engri sérstakri röð (ég gerist svo djarfur að telja skólabækurnar sem ég las spjaldanna á milli með, enda eðalbókmenntir):

Hagfræði

• Globalization and Its Discontents eftir Joseph E. Stiglitz
• Diversity in Development: Reconsidering the Washington Consensus, ritstýrt af Jan Joost Teunissen og Age Akkerman
• Síðustu forvöð eftir Þorvald Gylfason
• Choice and Consequence eftir Thomas C. Schelling

Stjórnmál

• Bill Clinton: An American Journey eftir Nigel Hamilton
• The Assault on Reason eftir Al Gore
• Tuttugasta öldin og lærdómar hennar eftir Mikhail Gorbatsjov og Daisaku Ikeda
• Ísland og Evrópusambandið: EES, ESB-aðild eða svissnesk lausn? eftir Auðunn Arnórsson ofl.
• Ný staða Íslands í utanríkismálum: Tengsl við önnur Evrópulönd, ritstýrt af Silju Báru Ómarsdóttur
• Við öll eftir Steingrím J. Sigfússon

• …og svo gluggaði ég í My Early Life eftir Winston Churchill, en á eftir að klára hana.

Skáldsögur

• Viltu vinna milljarð? eftir Vikas Swarup

Annað

• Að vera eða sýnast eftir Hörð Bergmann
• Little Green Book eftir Phil Gordon

13 bækur, sem er ágætis árangur (fyrir mig) á annasömu ári. Annars liggja núna 8 bækur óhreyfðar upp í bókaskáp sem bíða eftir að verða lesnar… ég hlýt einfaldlega að ná yfir 15 árið 2008!

Ég er að lesa einhverskonar “Séð og heyrt”-útgáfu af ævi Bill Clintons. Í hverjum einasta kafla ræðir höfundurinn, sem er virtur breskur prófessor, um eitthvað kynferðislegt og virðist hann aldrei verða þreyttur á því að verja framhjáhöld Clintons – einkum með því að vísa í líffræðilega þörf karlmanna til að sofa hjá mörgum konum. Það verður pirrandi til lengdar. En talandi um lengd, í kaflanum um hliðarspor hans með Gennifer Flowers segir einmitt:

To her surprise, when Gennifer undressed the attorney general [Clinton] she found that he was “not particularly well endowed” – indeed, was downright small for a man of his size. But there was scarcely time to take this in for “his desire to please was astounding,” she recalled. “Has was determined to satisfy me and boy, did he! At times I thought my head would explode with the pleasure.

Ekki beint það sem maður bjóst þegar ég hóf lesturinn í sakleysi mínu!

Á fimm daga ferðalagi mínu austur á land afrekaði ég það að lesa þrjár heilar bækur! Skrifaði grein um ,,The Assault on Reason” á Vefritið í dag (sem mér þótti afar góð), en las líka skáldsöguna ,,Viltu vinna milljarð” og hagfræðiritgerðabók Þorvaldar Gylfasonar ,,Síðustu forvöð”. Báðar voru þær alveg prýðilegar. Ég var reyndar haldinn þeirri ranghugmynd að milljarðsbókin væri sannsöguleg… það fóru hins vegar að renna tvær grímur á mig þegar söguþráðurinn var orðinn fullútpældur ! Bókin hans Þorvaldar líður fyrir að vera orðin 12 ára gömul – ef einhver vill lesa efnið hans mæli ég frekar með ,,Framtíðin er annað land” frá 2001 eða ,,Tveir heimar” frá 2005.

###

Svansson skrifar einmitt skemmtilegan pistil um Gore og internet-þjóðsöguna í dag.

Ég er haldinn bókafíkn á háu stigi. Fíknin felst í því að ég finn til ómældrar þarfar að eignast tilteknar bækur, en þegar ég hef loksins keypt þær, þá gef ég mér afar lítinn tíma til að lesa þær. Þannig hef ég pantað mér ófáar bækurnar af Amazon-vefnum, sem hafa varla gert annað en að rykfalla. Undanfarna mánuði hef ég hins vegar verið að gera mitt besta til að bæta úr þessu. Hef hamið kaupþörfina og er byrjaður að fækka bókunum í “must-read”-staflanum mínum.

Er einmitt að glugga í tvær bækur úr staflanum þessa dagana, sem ég pantaði á síðasta ári af Amazon – önnur er afleit, hin alveg frábær. Sú afleita heitir Choice and Consequence og er eftir hagfræðinginn Thomas C. Schelling, sem hlaut Nóbelsverðlaunin fyrir iðju sína árið 2005. Það skal viðurkennast að ég er ekki kominn langt með bókina, en í kjölfar röksemdarfærslu á þá leið að flugvellir fyrir ríka einstaklinga eigi að vera betur búnir en flugvellir fyrir þá sem minna hafa á milli handanna, er ég orðinn nokkuð skeptískur á að þessi bók muni auðga líf mitt á afgerandi hátt.

Ég er þó ekki frá því að hin bókin, sé þegar byrjuð að auðga líf mitt og tilveru. Hún heitir The Psychology of Judgment and Decision Making og fjallar í grófum dráttum um hvernig umhverfi okkar, aðstæður og samhengi geta haft ótrúlega mikil áhrif á dómgreind okkar og ákvarðanir. Í bókinni er farið yfir fjölda rannsókna og hagnýt dæmi sýnd til aðstoðar og ekki skemmir að í byrjun bókarinnar er lítið próf sem maður tekur sjálfur, samsett úr ýmsum af þeim dæmum sem eru einmitt til skoðunar í bókinni. Lokaritgerðin mín í fyrra fjallaði akkúrat um hluti tengda þessu – óskynsama og órökrétta hegðun á verðbréfamörkuðum, sem gangi í berhöggi við eina af grundvallarkennisetningum fjármálamarkaða, sem snýr að skilvirkni markaða.  Áhugasamir ættu að tjékka á atferlishagfræði (e. behavioral economics).

Sérlega skondin þótti mér annars rannsókn í bókinni sem sýndi fram á að karlmaður sem telur sig vera ölvaðan er miklu rólegri og yfirvegaðri við að stíga í vænginn við stúlku en sá sem veit að hann er alveg bláedrú…

############################

Í mat hjá pabba gamla í gær sýndi hann mér vegabréfið sitt frá 1968, þegar hann var rétt tæplega þrítugur. Ég gapti af undrun yfir myndinni í bréfinu – við feðgarnir erum nákvæmlega eins!