Fyrir króníska lúða þá eru jöfnunar á þessari síðu margar hverjar nokkuð góðar.

Og er það bara ég… eða eru netauglýsingar farnar að vera persónulegri en þær voru? Eftirfarandi skilaboð fékk ég á vafri mínu um netið áðan…

Hvaða þrír ætli það séu…?

Verandi orðinn heimsborgari, þá get ég ekki annað en furðað mig á þessari frétt. Gamall fjölmiðlajöfur tapaði peningum á íslensku bönkunum og minntist einu orði á það í löngu viðtali á CNN…. Gvuð sé oss næstur! Hvernig getur þetta verið frétt?

Þetta er bara þvílíkur smáborgaraskapur og ekkert annað! Það er engu líkara en að íslenskir fjölmiðlamenn kembi erlenda fjölmiðla og uppveðrist svo ef minnst er á Ísland í fréttunum erlendis að það verði bara að fjalla um það.

Þegar ég var að útskýra fyrir amerískum félaga mínum hérna úti hvernig fréttirnir á Íslandi væru oftast hló hann dátt og sagði að þetta minnti sig á fréttirnar í smábæjunum í Ameríkunni. Alltaf þegar einhver úr bænum kæmist í fréttir annars staðar eða ef bærinn sjálfur væri í fréttunum annars staðar, þá væri alltaf fjallað um það í heimabænum. Svoleiðis er þetta á Íslandi… fréttirnar heima minna stundum meira á Ferndale Gazette heldur en New York Times. Smáborgaraskapurinn er algjör.

*

Núna ætla ég annars að halda áfram að drekka Fair Trade kaffið mitt og lesa The Guardian. Og síðan mun ég náttúrulega djakka mann og annan í undergroundinu á eftir.

- Heimsborgarinn

Á rúmlega viku hef ég selt ofan af mér húsið, látið af störfum sem formaður UJR og nú síðast, hætt í vinnunni. Það er óneitanlega svolítið furðulegt að vinda svona ofan af lífinu sínu og standa aftur á byrjunarreit…

Í íslenskri orðabók Málar og menningar frá 1997 er Rómanska-Ameríka sögð vera Suður-Ameríka. Svo er vitanlega ekki.

Ég hef af þessu djúpar áhyggjur og mun hugsanlega missa svefn vegna þessa í nótt.

Er ekki kominn tími á færslu?

Ég er haldinn þeirri meinsemd að geta ekki skilgreint bloggið mitt, né hvers vegna ég blogga. Ekki hef ég eljuna og að því er virðist endalausa skoðanagleði þeirra sem tjá sig um þjóðmálaumræðuna daginn út og inn, ekki hef ég áhuga á því að birta hér einhvers konar persónulega dagbók með velgjulegri umfjöllun um ástir og óra, og ekki er ég á ferðalagi um exótískar slóðir rómönsku ameríku, þó að það sé vissulega inn á ,,hlutir sem ég ætla að gera á næstu tveim árum”-planinu mínu. Þessar vangaveltur koma reglulega upp hjá mér.

Engu að síður blogga ég samt.

#######################

Það hefur feikilega mikið gengið á undanfarna vikuna. Nýr meirihluti tekinn við í Reykjavík og bjartir tímar framundan. Ég held að það séu allar forsendur fyrir því að samstarfið muni ganga vel þó að auðvitað séu mál sem muni vera erfið. Fyrst og fremst held ég að þar geti næstu mánuðir reynst Birni Inga erfiðir enda ljóst að hann þarf að svara fyrir ýmislegt varðandi REI-málið allt saman. Að undirbúa brotthvarf flugvallarins úr Vatnsmýrinni er annað mál sem ég held að muni valda mikilli togstreitu – maður getur bara vonað að Margrét vinkona Sverris sjái að sér í þeim málum. Við í Ungum jafnaðarmönnum ályktuðum einmitt um völlinn á landsþinginu okkar og lögðum þar áherslu á að hann færi úr mýrinni, en tókum engu að síður undir áhyggjur sem lúta að því að hann verði fluttur til Keflavíkur. Hólmsheiðin hlýtur að vera fyrsti kostur, ef hún er veðurfræðilega nothæf.

#######################

Eftir að ég fór að dokjúmenta kvikmyndaáhorf mitt hérna á síðunni hef ég tekið eftir því að ég horfi á miklu færri bíómyndir en ég gerði mér grein fyrir. Einungis fjórar myndir í september og þrjár það sem af er þessum mánuði. Af þeim var 3:10 to Yuma með Russell Crowe og Christian Bale klárlega sú besta.

######################

Ég er annars á leiðinni til London um helgina. Takmarkið er að komast á Fulham – Derby á laugardeginum og sjá þar með tvö lélegustu lið úrvalsdeildarinnar á Leiknisvelli Lundúnaborgar. Það er fútt í því!

Niðurstöður mínar úr “Hvaða kaffi ertu?” ættu ekki að koma neinum á óvart: