Fyrr í mánuðinum kynnti Stúdentaráð Háskóla Íslands áherslur stúdenta í menntamálum fyrir komandi kosningar. Af því tilefni gaf ráðið út stefnuskrá og skoraði á stjórnmálaflokkanna að gera stefnumál ráðsins að sínum og berjast þannig fyrir betra samfélagi. Er ákall Stúdentaráðs ekki síst komið til vegna þeirrar sáralitlu umfjöllunar sem menntamál hafa fengið í aðdraganda kosninganna, sem vekur svo sannarlega furðu enda er góð menntun forsenda þess að íslenskt samfélag vaxi og dafni á nýrri öld. (meira …)

Jöfnum stöðu háskólanna, grein dagsins á Vefriti Ungra íhaldsmanna, er frekar absúrd. Eins og gefur að skilja fjallar greinin um skakka samkeppnisstöðu háskólanna, sem maður hefur nú rætt um oftar en einu sinni og oftar en tvisvar. Gott og vel hugsaði ég með mér – mikið er nú gaman að sjá að ungir Sjálfstæðismenn taki þetta þjóðþrifamál upp á vefriti sínu.

En nei, ekki var það nú svo gott. Herramaðurinn sem ritar greinina er að býsnast yfir því hve staða ríkisháskólanna er sterk á kostnað einkareknu háskólanna  (!) – eitthvað sem aumt fólk úr Háskóla Íslands hefur nú aldeilis ekki heyrt áður.

Maðurinn ætti kannski frekar að velta því fyrir sér hvaða áhrif það hafi á samkeppnisstöðu skólanna að þeir einkareknu megi innheimta himinhá skólagjöld ofan á framlag ríkisins á hvern nemenda… Það þarf ekki mikið brjóstvit til að átta sig á því hvers konar skekking felst í því.