Á meðan alþingismenn og annað hefðarfólk borgar sig inn á Bridgehátíð þar sem peningaverðlaun eru rúmlega milljón krónur má sauðsvartur almúginn hins vegar ekki gera slíkt hið sama á pókermóti. Bridge er nefnilega spil sem byggist á hæfileikum, en póker á heppni…. einmitt! Ef að lögreglan stöðvar ekki Davíð og félaga í Bridgemótinu um helgina, þá hlýtur að liggja beinast við að skella öðru pókermóti á dagskrá við fyrsta tækifæri.

Bölvuð vitleysa er þetta.

Það fór eins og maður bjóst við – Íslandshreyfingin og Frjálslyndi flokkurinn munu eyða miklu meira púðri í að agnúast út í hvorn annan, en tilefni gefur til. Ekki ósvipað og rimma Frjálslyndra og Nýs afls í kosningunum 2003, þó fyrrverandi talsmenn Nýs afls séu reyndar orðnir talsmenn Frjálslyndra og fyrrverandi talsmenn Frjálslyndra orðnir talsmenn Íslandshreyfingarinnar.

Úffum púff.

Magnús Þór Hafsteinsson lætur ekki sitt eftir liggja við að reyna að krækja í hið mikla fylgi Íslandshreyfingarinnar og fjallar með heilögum vandlætingartón á síðunni sinni í dag um hinar stolnu fjaðrir sem frambjóðendur Íslandshreyfingarinnar skreyta sig með. Segir hann meðal annars:

Sigurlín Margrét Sigurðardóttir er sömuleiðis varaþingmaður. Hún hefur mér vitanlega ekki sagt af sér varaþingmennsku þó hún sé nú komin í framboð fyrir annan lista eða “stjórnmálaflokk”. Væri ekki hreinlegast að gera slíkt? Henni ber náttúrlega ekki skylda til þess, ég veit það en það væri samt meiri trúverðugleikablær yfir slíku. En hún ræður því auðvitað sjálf.

Án þess að  leggja nokkuð mat á hvort Sigurlín eigi að segja af sér varaþingmennsku eða ekki hlýtur maður að spyrja sig hvað Magnúsi Þór finnist eiginlega um þá kumpána Valdimar Leó og Kristinn H.

Mér að vitandi sagði hvorugur þeirra af sér þingmennsku eftir að hafa beðið afhroð í prófkjörum og skipt yfir til Frjálslyndra. Magnús Þór hlýtur að telja þá skorta trúverðugleikablæ fyrir vikið… svona fyrir sakir samkvæmninnar allavegana.

Sjálfstæðismenn ljúga aldrei… eða þannig. Yfirleitt eru það nú stóru málin sem eru að fara eitthvað í taugarnar á mér, en ég rakst á frekar undarlegt ósamræmi í málflutningi ungu dömunnar í 16. sæti á Reykjavíkurlista þeirra Sjálfstæðismanna.

Í viðtali við dömuna á www.betriborg.is, vefriti borgarstjórnarflokks Sjálfstæðismanna svarar hún, þegar hún er spurð um uppáhaldslið í enska: “Mér finnst álíka skemmtilegt að horfa á fótbolta og Glæstar vonir í Sjónvarpinu. Vil ekki ljúga, en horfi aldrei á leiki.”

Í hinni efnisrýru heimasíðu Heimdallar, d.is, er hins vegar fullyrt í yfirliti um frambjóðendur flokksins í borginni, að snótin sé stuðningsmaður Tottenham Hotspur. Spurning hvort einhver annar sé að ljúga fyrir hana?

P.S. Í sama yfirliti má einnig glöggva sér á því að 8 efstu frambjóðendur flokksins í borginni halda með 6 mismunandi liðum í ensku knattspyrnunni. Er það nú markaðsmennska!